Έχω μηνέθλια και σερβίρω κυκλωματάκι

Μόλις έκλεισα ένα μήνα online. Η δημιουργία blog δεν ήταν ποτέ μέσα στα όνειρά μου. Η μόνη επαφή που είχα με blogs ήταν η τυχαία επίσκεψη σε αυτά, αν το google επέστρεφε ενδιαφέρον αποτέλεσμα σε κάτι που έψαχνα. Ξαφνικά όμως βρέθηκα στο “δρόμο” δικτυακά και είπα να στήσω τη “σκηνή” μου στην άκρη του blogοχωριού και βλέπουμε.

Στην αρχή με “πίεζα” να γράφω. Σκεφτόμουν τι νόημα έχει να βγάζω τα εσώψυχά μου σε κοινή θέα, ποιόν ενδιαφέρουν και αν δεν ενδιαφέρουν κανένα ακόμα χειρότερα και άλλα τέτοια “υπαρξιακά”. Μετά, αφού έκανα μια σύσκεψη με τον εαυτό μου, αποφάσισα πως το να στέλνεις bitάκια στον αέρα και όποιος τα “πιάσει”, είναι πιο ασφαλές και ψυχοθεραπευτικό από το να απευθύνεσαι “συγκεκριμένα” και να σε τσακίζει ο κάθε ασυνείδητος ή δειλός που θεωρεί αδυναμία το να ανοίγεσαι και σκέφτεται να το εκμεταλευτεί λιγάκι. Άρχισα λοιπόν να “στολίζω” τη γωνιά μου και να βάζω πραγματάκια από μένα. Δεν μπορώ να πω ακόμα ότι την “αγάπησα”. Δεν ξέρω αν αυτό είναι το τελευταίο μήνυμα ή το πρώτο από μια σειρά εκατοντάδων. Ξέρω όμως ότι ξαφνικά ένιωσα ότι δεν είμαι μόνη εδώ μέσα, σα να μαζεύεται μια παρέα κι αυτό για μένα είναι ΤΟ κίνητρο.

Αυτό το μήνα, τον πρώτο στο καινούριο μου “σπίτι”, με επισκεφτήκατε σχεδόν 4.500 φορές και σας ευχαριστώ. Σαν καλή λοιπόν οικοδέσποινα σκέφτηκα σήμερα να σας κεράσω. Συνήθως βρίσκω τις “συνταγές” μου σε sites όπως το Pimp that snack, αλλά η σημερινή επιλογή είναι από το Evil Mad Scientist Laboratories. Όσοι με ξέρουν κάπως και έχουν ακούσει τις ανυπόστατες φήμες για ανεπροκοπίαση, ήδη έχουν αρχίσει τα “Δεν πειράζει”, “Μια άλλη φορά”, “Ευχαριστώ, αλλά έχω φάει”, μα σύντομα θα αλλάξουν γνώμη.

Πριν αρχίσω όμως, λίγη προϊστορία. Με τα ηλεκτρονικά έχω ελάχιστα μεγαλύτερη σχέση από ότι με το πιλοτάρισμα διαστημόπλοιου. Τα μόνα που θυμάμαι πια από το γρήγορο πέρασμά μου από αυτά, είναι κάποια σύμβολα, να μην θεωρώ βρισιά λέξεις όπως farad ή coulomb, για να δουλέψει ένα κύκλωμα το κλείνουμε δεν το ανοίγουμε, να χρησιμοποιώ πολύμετρο και πως η πρώτη δουλειά που κάνουμε μόλις κλείσουμε το κύκλωμα είναι να το μυρίσουμε. Επίσης με το “δύσκολο” τρόπο έμαθα ότι οι ηλεκτρολυτικοί πυκνωτές σκάνε και “χιονίζουν”, αλλά δε θέλω να επεκταθώ σε αυτό το θέμα.

Σήμερα θα σας δώσω, εκτός από τη “συνταγή” που θα φτιάξουμε και τη μεθοδολογία να “φτιάξετε” οποιοδήποτε κύκλωμα θέλετε, χωρίς να έχετε καμμία γνώση ηλεκτρονικών. Το καλό με αυτού του είδους τη “δημιουργία” είναι πως ακόμα και λάθος να κάνετε στο κύκλωμα, δεν θα έχετε φωτιές αλλά ούτε επιπτώσεις στη γεύση. Τα υλικά βρίσκονται σε κάθε σούπερ μάρκετ ή περίπτερο και οι “συνταγές” παντού στο google. Κάντε μια αναζήτηση με λέξεις “electronic circuit” (και τη λέξη simple αν θέλετε) και πάτε στις εικόνες. Από εκεί απλά διαλέξτε “συνταγή”. Τα υλικά είναι καραμέλες, ζελεδάκια, σοκολατάκια, corn flakes, μπισκότα ή φρυγανιές για πλακέτα, κερασάκια κομμένα στη μέση για ledάκια, διάφορες γεύσεις καραμέλες lifesavers για τη δημιουργία των αντιστάσεων (τα χρώματα παίζουν ρόλο στην τιμή της αντίστασης) και μπόλικη φαντασία.

Το κύκλωμα-γλυκάκι για σήμερα, είναι ένα ledάκι που αναβοσβήνει. (όχι 666 αλλά 555). Χρειαζόμαστε μπισκότα για την πλακέτα, καραμέλες για τις αντιστάσεις, (για τα χρώματα ανάλογα τα Ohm δείτε εδώ), μισό κερασάκι για ledάκι, σοκοφρετάκια για ενέργεια και για τον timer, πολύχρωμα στικάκια που χρησιμοποιούνται για τη διακόσμηση τουρτών για καλώδια και ένα m&m’s ή κατάλληλου σχήματος corn flake για πυκνωτή. Αν ακολουθήσουμε το σχέδιο θα καταλλήξουμε με ένα όμορφο και νόστιμο γλυκάκι.

Η συνταγή:

Το γλυκό:

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη