WTF

Δεν είχα παραμυθιαστεί σε καμμία φάση της ζωής μου ότι μπορεί να αλλάξω τον κόσμο. Ψέματα, πρέπει νάμουν κάπου 15-16 και την έπεφτα στον πατέρα μου. “Η γενιά μου θα φτιάξει μια καλύτερη κοινωνία”. “Μακάρι. Να σας δω. Λες εγώ να ήθελα να φτιάξω αυτή την κοινωνία;” Αυτό ήταν αρκετό για να με υποψιάσει.

Η κοινωνία είναι αυτή που πρέπει. Αντάξια της πλειοψηφίας των μελών της. Ο θρίαμβος της δημοκρατίας. Και όχι δεν θα την αλλάξω εγώ. Εδώ σκέφτομαι μια βδομάδα τώρα να αλλάξω σεντόνια και ακόμα να το πάρω απόφαση. Χα… Ούτε θα την αλλάξουν όλοι αυτοί οι “σπουδαίοι”, γνωστοί και άγνωστοι. Αυτοί δεν έχουν αλλάξει όχι σεντόνια, ούτε το βρακί τους, χωρίς βοήθεια.

Προτίμησα λοιπόν να κάνω εμένα, όσο μπορούσα, αυτό που ήθελα να βλέπω γύρω μου. Δεν είχα όση επιτυχία ήθελα γιατί παραέχω παραξενιές και ξεροκεφαλιές, αλλά τουλάχιστον δεν ντρέπομαι τα παιδιά μου. Άρα καλούτσικα πρέπει να τα πήγα. Δεν με πειράζει λοιπόν να “ξεσηκώνουν” από μένα, σε κάποια πράγματα, συμπεριφορές και αρχές. Τουλάχιστον για τα αυτονόητα.

Σεβασμό στον άλλο και στις απόψεις του, δικαίωμα να διαφωνείς, δικαίωμα να έχεις μυστικά, να έχεις τις στραβές σου αρκεί να μην πρήζεις (ιδιαίτερα) τους γύρω σου. Τέτοια “απλά” πραγματάκια.

Δε βλέπω τηλεόραση, μόνο τυχαία και αποσπασματικά. Χθες πέτυχα μια διαφήμιση. Μάθαινε στα παιδιά να σέβονται τα μυστικά και τα προσωπικά του άλλου. Καλό δε λέω. Αλλά για να χρειάζεται κάτι πάει στραβά. Κάτι βρωμάει άσχημα. Δεν είδα αν μετά είχε κάτι σε Τατιάνα. Έτσι για να καταλάβει το παιδί τι εννοούσε η διαφήμιση.

Θέλω να ρίξω τρελά μπινελίκια. :sealed:

httpv://www.youtube.com/watch?v=UscLnn36-yo