Αυτό που είπες σα να με ξύπνησε. Στο μυαλό μου είχε μείνει σαν κυρίαρχο περιβάλλον το KDE. Τα ποσοστά του gnome την εποχή που πέρασα σε αυτό, πριν 3-4 χρόνια, ήταν γελοία. Ακόμα πιο παλιά αρκούσε μια διανομή να έχει gnome βασικό περιβάλλον, για να την απορρίψω. Τα 4 πρώτα χρόνια μου στο linux, ζήτημα αν είχα περάσει σύνολο 2 ώρες στο gnome. Ήταν άθλιο κατά τη γνώμη μου. Έκανα 3 προσπάθειες να μείνω στο gnome και το ubuntu, σε διάστημα 6 μηνών. Δεν το άντεχα. Τότε το KDE τα είχε σχεδόν όλα. Εμφάνιση, ευκολίες, default περιβάλλον στις μεγαλύτερες διανομές… το χρησιμοποιούσαν σχεδόν τα 3/4 των χρηστών. Πιστεύω ακόμα πρέπει να πηγαίνει, έστω και οριακά, μπροστά.

Την προσοχή δεν την τράβηξε το gnome, την τράβηξε το Ubuntu. Το παραπάνω theme, με τη διαδικασία που γράφω, μπαίνει σε οποιαδήποτε Linux διανομή με Gnome. Μένει όμως ότι έγινε (και λανθασμένα, ότι είναι ίσως μόνο γι αυτό) στο Ubuntu.

To gnome λοιπόν ανέβηκε μαζί με το Ubuntu. Για χάρη του βασιλικού ποτίστηκε και η γλάστρα. Και έγινε ένα πολύ όμορφο και εύχρηστο περιβάλλον.

Το πρώτο gnome που είδα 10 λεπτά, τόσο άντεξα, ήταν το 1.2 και το πρώτο KDE το 1.1.2, στο Red Hat 7. Την πρώτη διανομή που κατάφερα να κάνω boot, κάπου στο τέλος του 2000. Από τότε και τα δύο άλλαξαν απίστευτα, αλλά κατά τη γνώμη μου, ακόμα και στο χώρο του linux που είναι άτομα που πειραματίζονται, την μεγαλύτερη προσοχή θα την τραβάνε τα default. Ο νέος αυτά ξέρει, αυτά εμπιστεύεται. Έτσι το default περιβάλλον της πιο διαδεδομένης διανομής, θα τραβάει τη μεγαλύτερη προσοχή.

Πάντος για default theme δεν το βλέπω και εγώ πιθανό.