Συμβαίνουν διάφορα. Δεν τρέχει τίποτα. Έχουν ξανασυμβεί. Και τέτοια και άλλα. Η ζωή συνεχίζει να σέρνει τα πόδια της και άλλες φορές μας τραβάει σαν μπαλόνια στον αέρα, άλλες μας γδέρνει στο χαλίκι, τραβώντας μας από τα μαλλιά. It’s all the same frakin day man.
Στο μεταξύ πέτυχα αυτό το εργάκι και ξέκλεψα χρόνο και το είδα. Σε ακατάλληλη ώρα και ακατάλληλο μέρος. Ότι πρέπει για απόδραση δηλαδή. Το τραγουδάκι μου κόλλησε.
When there’s a trap set up for you
In every corner of this town
And so you learn the only way to go is underground
When there’s a trap set up for you
In every corner of your room
And so you learn the only way to go is through the roof
Ooohoohoo
Through the roof, underground
Ooohoohoo
Through the roof, underground
Ελπίζω να σου άρεσε καθόλου, γιατί θα έχω τύψεις!
Με άφησε με το ίδιο χαμόγελο που άφησε και τους πρωταγωνιστές.
ωραία που θα ήταν αν “κατακτούσαμε” το χαμόγελο χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε τα λάθη των πρωταγωνιστών. χμ.. αν και μερικές φορές τα λάθη κάνουν το χαμόγελο πιο γλυκό
Χμμμ… Τα λάθη δεν είναι απαραίτητα κακό πράγμα. Πολλές φορές είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί. Αρκεί βέβαια να μην έχουν μοιραίο αποτέλεσμα. Από την άλλη, πριν το τέλος δεν ξέρει κανείς το αποτέλεμα, οπότε; :scratch:
ΥΓ. Άλλη μια “ξεκάθαρη” σκέψη, προσφορά του καταστήματος… :rolleyes: