Από τότε που ένιωσα τον εαυτό μου με θυμάμαι να έχω την ανάγκη να εκφράσω διαθέσεις, συναισθήματα και εσωτερικές καταστάσεις, έντονα. Δεν είχε σημασία ο τρόπος, αρκεί να είχε ένταση, πάθος, ομορφιά και ιδιαιτερότητα.
Θα ήμουν ευχαριστημένη αν ήταν με μουσική, με ζωγραφική, με λέξεις… Οποιασδήποτε μορφής δημιουργία ή καλλιτεχνική έκφραση. Δεν τα κατάφερα όμως να προκύψω μια ευαίσθητη, καλλιτεχνική ψυχή. Μα με τίποτα όμως. Έτσι μου έμεινε ένα απωθημένο και μια μορφή ζήλιας, για τα άτομα που έχουν τη μαγική ικανότητα να εκφράζουν με τρόπους ιδιαίτερους, αυτό που δεν εκφράζεται εύκολα.
Ήταν αναπόφευκτο επομένως να με τραβήξουν οι συγκεκριμένες ζωγραφιές. Τα χρώματα, τα σχήματα, και κυρίως οι λεπτομέρειες. Το αποκορύφωμα ήταν ο “καμβάς”. Χέρια. Ο καλλιτέχνης ονομάζεται Guido Daniele.
