Είναι τόσο συνηθισμένη αντίδραση των ατόμων σαν και μένα, που λειτουργεί σαν ραντάρ. Αναγνωρίζω τους χωρίς ισορροπία ανθρώπους και πιο πολύ τους αυτοκαταστροφικούς, από τον τρόπο που αναζητούν την ασφάλεια και κυρίως, από τον τρόπο που την καταστρέφουν. Καλλιτέχνες του είδους.
Ήμουν κάπου στο δημοτικό. Στην αυλή του σπιτιού, στο σκεπαστό μέρος από την ξύλινη σκεπή. Ξαπλωμένη στο τσιμέντο χάζευα τα ξύλα της. Κοιτούσα τις μύγες που περπατούσαν, αψηφώντας τη βαρύτητα και τις ζήλευα. Πιο πολύ γιατί αν έπεφταν μπορούσαν να πετάξουν. Ασφάλεια.
Ο πατέρας μου κάτι έφτιαχνε δίπλα και αυτός καθισμένος κάτω. Ίσως έκοβε καπνό με το αυτοσχέδιο μαχαίρι, ίσως γέμιζε φυσίγγια για το κυνήγι, ίσως έκαιγε και καθάριζε από τα λάδια τα μπουζί της zundapp, απομεινάρι του περάσματος των Γερμανών που δουλεύει ως σήμερα. Δεν θυμάμαι. Του είπα τη σκέψη μου. Θάθελα να κρατιέμαι κρεμασμένη όπως οι μύγες και να μην πέφτω. Να μη φοβηθώ ποτέ ότι θα πέσω. Ανασφάλεια.
Με κοίταξε και είπε με κείνη τη φωνή που έλεγε τα πιο περίεργα πράματα, με τον πιο φυσικό τρόπο. “Είσαι τυχερή που είσαι και συ σαν τις μύγες. Τόσα χρόνια τώρα, καρφωμένη με τα πόδια στη Γη και το κεφάλι σου κρέμεται στο άπειρο. Έπεσες;”. Τον κοίταξα όλο απορία. Αυτός τράβηξε από το τσεπάκι του πουκαμίσου του το δοκιμαστικό κατσαβίδι που είχε πάντα εκεί και χάραξε ένα σχήμα στο τσιμέντο. Και τότε κατάλαβα. Με έπιασε πανικός. Όμως ήμουν ακόμα εκεί. Δεν είχα πέσει. Πραγματικότητα.
πολύ καλό!, μπράβο στον μπαμπά !
η απίστευτη σοφία των απλών πραγμάτων.
κορυφαίος ο daddy σου!
Υ.Γ
Τελικά το concept των zoom-out μικρογραφιών δεν ήταν ούτε πρωτοτυπία του Omniweb, χιχι!
μια ισοροπημένη δόση ανισορροπίας πάντα χρειάζεται
το σκίτσο μου θυμίζει xkcd
Και γω αυτό λέω. Mερικές όμως φορές έρχομαι σε αντιπαράθεση με τον ανισόρροπο εαυτό μου και μου σπάει τα νεύρα. Άσε που σπέρνει την αμφιβολία μέσα μου και με διχάζει. :rolleyes:
Η παρατήρησή σου για το άφταστης και απέριτης ομορφιάς σκίτσο μου, είναι η απάντηση σε όσους λένε ότι σχεδιάζω σαν τετράχρονο. :worthy:
πολυ θα ήθελα να ακούσω κάποιων να λέει zundapp με λαμιώτικη προφορά
:shifty:
τα σέβη μου σε ολα τα ζωντανά (παιδία, σκυλία, ήρωες) στο σπίτι
Η λεξούλα έχει μέσα “ου” και είναι όλο σύμφωνα… τι πιο εύκουλου και κατάλληλου. Αν ήταν όλο ντελικάτα φωνήεντα θα είχαμε πρόβλημα. :what:
Το σκυλί σε ευχαριστεί :shifty:
Εχμ… από όσο γνωρίζω, δεν υπάρχει σκυλί στην οικία[?] :scratch: [ :shifty: ]
(Αν υπάρχει και μου διαφεύγει, φταίει το αλκοόλ που δεν μ’αφήνει να σκεφτώ με διαύγεια :angel: )
Η Σάλλυ (από το Mustang Sally
) δε θα σε συγχωρέσει. :harhar: