Το θέμα είναι ακατάλληλο για άτομα που θεωρούν επανάσταση κάτι κοριτσάκια που αγανακτούν μπροστά στην κάμερα με την οπισθοδρομική παιδεία και το δηλώνουν αλλάζοντας θέσεις, ώστε να κάνουν τη δική τους “οπίσθια” άποψη φανερή. Έστω και σαν “concept”.
Το θέμα είναι επίσης ακατάλληλο για άτομα που ότι τους αρέσει είναι ο νόμος και ο ορισμός, ενώ όλα τα άλλα για τα μπάζα και για τα ανώριμους που δεν ξέρουν. Έστω και “καλοπροαίρετα”.
Τώρα που το καλοσκέφτομαι το θέμα είναι για πάρτη μου. Μ’ αρέσουν τα άτομα που μπορεί να μην ξέρουν τι τους γίνεται, να τα έχουν δει όλα, να έχουν χάσει τα πάντα αλλά να μην μασάνε στα δήθεν. Να μην σκύβουν στο τι θέλει, τι περιμένει, τι γουστάρει ο σωρός για να γίνουν θέμα ή θέαμα.
Αυτή είναι η διαφορά που κάνει τη διαφορά. Να μην κολλάς να τραγουδάς το Girl from Ipanema καπάκι με το We’ve Lost You. Γιατί έτσι γουστάρεις και σε όποιον αρέσει. Και γω μπορεί να μην τρελαίνομαι ούτε για το ένα ούτε για το άλλο, αλλά γουστάρω τα άτομα με “περιεχόμενο”.
