3, 2, 1… Jump

Το παραδοσιακό, αρχέγονο πανηγύρι για την εξίσωση του σεληνιακού έτους με το μακρύτερο ηλιακό, φτάνει στο τέλος του. Καθένας γιόρτασε ότι είχε ανάγκη ή ότι του επέβαλαν και τώρα ώρα για άλλη μια “γύρα” με τον πλανήτη του παραλογισμού, γύρω από τον ήλιο.

Ίσως θάταν πιο “πρέπον” να γράψω κάτι σε στυλ ¨Τα δέκα γεγονότα που συγκλόνισαν το 2008¨ ή “Οι δέκα αλλαγές που θα συγκλονίσουν το  2009″. Είμαι όμως σε κρίσιμη ηλικία και δεν αντέχω να συγκλονιστώ από γεγονότα και ανατροπές κοσμοϊστορικές.

Έτσι δε θα γράψω αν θα είναι το 2009 η χρονιά του linux, η χρονιά του δράκου, αν θα σωθεί ο πλανήτης από φωτισμένους ηγέτες, αν οι πολιτισμένοι θα φέρουν τη δημοκρατία στους απολίτιστους ή αν θα γίνουν επαναστάσεις που θα αλλάξουν την ιστορία.

Έτσι κι αλλιώς αν γίνουν, θα το ακούσουμε στις ειδήσεις. Κάπου ανάμεσα στην πλαστική της Μαντόνα, των χαμένων στρινγκακίων της Μπεζεντάκου και των μωρών της Αντζελίνας.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να αποφύγω, είναι να κάνω όνειρα για το 2009. Αυτό που θέλω για τη νέα χρονιά, είναι ένα διαστημικό σκάφος με δυνατότητα υπεράλματος και να αλητέψω στο γαλαξία. Όλα τα υπόλοιπα απλά θα τα αντέξω με μικρότερες ή μεγαλύτερες υποχωρήσεις ή συμβιβασμούς.

Καλή χρονιά σε όλους.

3, 2, 1… Jump!