Της σχετικότητας

Ο χρόνος της αναμονής μετράει στο συνολικό απόθεμα χρόνου που διαθέτω. Ο περισσότερος χρόνος περνάει στην αναμονή και όχι στη στιγμή. Πού έχω το μυαλό μου;

Στην αναμονή του επόμενου σαββατοκύριακου, της επόμενης αργίας, της επόμενης πληρωμής, των επόμενων διακοπών, της ώρας του σχολάσματος, της ώρας που όλοι οι άλλοι θα κοιμηθούν, της ώρας που δεν θα ακούγεται τίποτα και κανείς δε θα περιμένει τίποτα. Της ώρας, της μέρας, του μήνα που ΘΑ έρθει.

Οι ώρες περνούν απελπιστικά αργά και τα χρόνια εξαφανίζονται σα στιγμές. Ώρες που διαρκούν χρόνια και δεκαετίες που συμπιέζονται σε δευτερόλεπτα. Περνώ τη ζωή μου βλέποντας τα “προσεχώς” και χάνω το έργο.

You’re obsolete my baby
My poor old-fashioned baby
I said baby, baby, baby you’re out of time

ΣΤΟΟΟΟΟΟΠ. Φτάνει. Τώρα. Εδώ.