Το είχα ξεχάσει εδώ και πολύ καιρό. Ίσως γιατί είναι ανάμεσα στις σχετικά νέες, μουσικές αγάπες. Και όλοι ξέρουμε πως οι νέες αγάπες ξεχνιούνται συνήθως εύκολα. Με τις παλιές υπάρχει μια δυσκολία.
Η Tarja είναι παλιοχαρακτήρας, τουλάχιστον έτσι λένε τα κακά πληκτρολόγια, είναι όμως και φωνάρα. Ο Tony είναι “κακό” παιδί, αλλά έχει μια από τις καλύτερες “σκοτεινές” φωνές, αν σε πάει το είδος.
Άσε που το τραγούδι έχει έναν από τους δυνατότερους και πιο αληθινούς, για μένα, στίχους.
…Forever shall the wolf in me desire the sheep in you…
Σε αυτήν εδώ την εκτέλεση, ο Tony, σαν τέρας, με το πάθος και την εκφραστικότητά του με κέρδισε με τη μια. Προτιμώ ένα ερωτευμένο τέρας από έναν αδιάφορο άγγελο. Δε χρειάζεται να πω ότι ξανακόλλησα και παίζει συνέχεια. Είναι τρελές αυτές οι γυναίκες.
“NightWish” =”φωνή” της Tarja. Η κοπέλα έχει φωνάρα. Ότι και να δοκιμάσανε μετά, δεν τα καταφέρανε να ξεφύγουν από το στίγμα της. Το χάσανε “το κορμί πατριώτισσα”!
Να ξεκινάς με ότι καλύτερο είναι τύχη και κάποια στιγμή μπορεί να γίνει και καταδίκη γιατί δεν έχεις που αλλού να πας.
Η Tarja δεν γινεται να αντικατασταθεί εύκολα, ίσως δε γίνεται ούτε δύσκολα. Έμειναν όμως κάμποσοι καλοί δίσκοι για μας
Με τα “επικά” μέταλ δεν τα πάω καλά. Τα θεωρώ υπερβολικά αν και αναγνωρίζω ότι οι μουσικοί τους είναι εξαιρετικοί. Το συγκεκριμένο θα το ξανακούσω πολλές φορές πάντως. Πρώτη φορά σήμερα και ενθουσιάστηκα. Θενκς
Καταλαβαίνω τι εννοείς
Και η δική μου σχέση με το epic metal είναι κάπως epic …fail αλλά κάποια τραγούδια είναι “αλλιώς”.
Όπως αυτό