Αρχείο για την κατηγορία ‘Σκέψεις’

Ομολογώ ότι έπαιζα pingu throw κρυφά. Ένιωθα μια ενοχή που χτυπούσα το πινγκουινάκι. Ένιωθα να παίρνω αμυντική στάση όταν τα καθάρματα-φίλοι-windowsάδες, μου την έλεγαν. Ώσπου μια μέρα επαναστάτησα.

She’s a maniac

Posted: 2 Μαΐου, 2008 in Σκέψεις
Ετικέτες:, ,

Συνεχίζω να κοιμάμαι ελάχιστα. Μέρες τώρα. Το κεφάλι μου είναι μόνιμα σε ένα σύννεφο και νιώθω μια ελαφριά ζάλη. Λειτουργώ όμως σχεδόν κανονικά ακόμα. Τελικά αντέχω όπως παλιά και αυτό με κάνει να νιώθω δυνατή. Έστω κι αν ζω με καφεΐνη και κινούμαι από υπερένταση.

Blues Anthem

Posted: 1 Μαΐου, 2008 in Σκέψεις
Ετικέτες:, ,

Είναι από αυτά τα τραγούδια που δεν τα προσέχεις. Κάτω από άλλες συνθήκες ίσως να μην γνώριζα ποτέ την ύπαρξή του. Ήταν όμως οι συνθήκες κατάλληλες και προέκυψε να το μάθω, να το αγαπήσω και να με ακολουθήσει πολύ καιρό, μέχρι τώρα.

Μου χάρισαν ένα κινητό. Είναι ένα μικρό και πολύ απλό τηλέφωνο. Κάποιος διαφωνεί για το μέγεθος, αλλά έτσι κι αλλιώς εκείνος διαφωνεί για όλα. Κάνει τα βασικά και τίποτα παραπάνω, δεν μπορώ καν να του βάλω δικούς μου ήχους. Η μόνη του “πολυτέλεια” είναι το ραδιόφωνο.

Μερικές φορές συμβαίνουν κάποια πράματα που μας κάνουν να νιώθουμε λες και ζούμε στη ζώνη του λυκόφωτος. Δεν έχω ιδιαίτερες υπεφυσικές ανησυχίες, ίσα ίσα, το αντίθετο. Το σύμπαν είναι χημεία, φυσική, μαθηματικά, πιθανότητες και χρόνος για μένα. Άντε και κάμποσο συναίσθημα σε ελάχιστες ποσότητες.

Όταν ακούω τις μουσικές που αγαπάω, τις μουσικές που με συνόδεψαν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, οι εικόνες που σκέφτομαι είναι άχρονες. Πρόσωπα, μέρη, σκηνικά, όλα παγωμένα στο χρόνο. Είναι όλα όπως τότε που τα γνώρισα, όπως τότε που τα αγάπησα.

Ζω στο matrix. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου περιστρέφεται γύρω από τον υπολογιστή. Το δικτυωμένο υπολογιστή. Aλλιώς δεν μπορώ να ησυχάσω. Νιώθω μια απέραντη μοναξιά αν δεν μπορώ να κάνω ping σε μια άλλη ip. Νιώθω στέρηση όταν δεν μπορώ να αγγίξω το πληκτρολόγιο.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντρική αντίληψη σχετικά με τις γυναίκες που ασχολούνται με τα gadgets, τους υπολογιστές και γενικά την τεχνολογία. Για κάποιο περίεργο λόγο πιστεύουν ότι αυτές οι γυναίκες είναι λιγότερο “γυναίκες” . Δεν εννοώ λιγότερο “θηλυκές”, (αν και ίσως να το πιστεύουν κάπου και αυτό) εννοώ ότι δεν έχουν κάποιες χαρακτηριστικές γυναικείες συνήθειες.

- Μόλις απέκτησα το πρώτο μωρό ζέβρας. Το γέννησε η μαμά του κοντά στο νερόλακκο, αλλά έζησε μόνο δέκα δευτερόλεπτα. – Γιατί; -Το έφαγε το λιοντάρι.

Έχω τις μαύρες μου. Ξέρω γιατί, ξέρω ότι θα περάσει, ξέρω ότι είναι όλα χωρίς σημασία και περαστικά. Το κυριότερο, ξέρω ότι μετά όλα αυτά θα φαντάζουν γελοία σχεδόν. Ε και;  Δηλαδή τι; Πρέπει να πάω fast forward τη ζωή μου κάπου που θα ισχύουν όλα τα “σωστά” και “λογικά”; Δε νομίζω ότι θα μπορέσω [...]