25 minutes to go

Well they’re building a gallows outside my cell… I’ve got 25 minutes to go
And the whole town’s waitin’ just to hear me yell… I’ve got 24 minutes to go

Perfect Stranger

And if you hear me talking on the wind
You’ve got to understand
We must remain
Perfect Strangers

Fly as high as the sun

Fly, on your way, like an eagle, fly as high as the Sun
On your way, like an eagle, fly, touch the Sun. (Iron Maiden)

Βόλτα το μεσημέρι στα πολύ παλιά λημέρια για καφέ. Βόλτα το απόγευμα στα πιο καινούρια για να δω τον ήλιο να χάνεται. Μωβ διάθεση ή στα χρώματα του ουράνιου τόξου; Μαντεύω την απάντησή σου.

Out in the streets

When I’m out in the street I walk the way I wanna walk
When I’m out in the street I talk the way I wanna talk
When I’m out in the street Well, I never feel alone. (Bruce Springsteen)

“Προσπαθώ να το εξηγήσω αλλά ίσως τελικά και να μη χρειάζεται.
Συμβαίνει κι αυτό μου είναι αρκετό.”
Τα απρόσμενα είναι τα καλύτερα. Κι ας μην έχουν εξήγηση. Κι ας είναι και λέξεις. Και η ώρα πήγε 5. Ξανά. Μ’ αρέσει η νύχτα. Μ’ αρέσει πολύ.

A forest

I’m running towards nothing
Again and again and again and again. (The Cure)

Ο ήλιος βγήκε από τα σύννεφα. Τα χρώματα έντονα. Ένα σωρό κλικ. Χωρίς όρεξη. Χωρίς έμπνευση. Μ’ αρέσουν οι φωτογραφίες του Wim Wenders. Μμμ… στο μυαλό μου το Paris, Texas. Και μετά ο Sam Shepard. Να δεις που επαναλαμβάνομαι. Ναι, εδώ είναι πάλι. Ένα μεγάλο ταξίδι. Χωρίς προορισμό. Μ’ ένα άτομο αποφασισμένο νάρθει μαζί μου. Παίρνω το δρόμο του γυρισμού.

A horse with no name

After nine days I let the horse run free
‘Cause the desert had turned to sea. (America)

Πολύ πρωί πήγα στη θάλασσα. Είχε σύννεφα. Τεράστια κύματα. Δεν κρύωνα. Τριγύρισα ώρα πολύ. Παντού. Μετά βγήκε ο ήλιος. Η θάλασσα ηρέμησε. Οι άνθρωποι άρχισαν να έρχονται. Έφυγα.

Vintage sunny day

Your ballroom days are over baby. Night is drawing near.
Shadows of the evening crawl across the years. (Doors)

Through the Viewfinder. Αναμνήσεις σε τόνο vintage.

Wintertime Love

Wintertime winds blow cold the season
Fallen in love, I’m hopin’ to be
Wind is so cold, is that the reason?
Keeping you warm, your hands touching me. (Doors)

Nightwalk

I saw you walking in the rain. You were holding hands
And I’ll never be the same. (Oran “Juice” Jones)

Βραδινή βόλτα. Μέσα στην πόλη, για ασφάλεια, μιας και είναι νύχτα. Διαλέγω όμως έρημους δρόμους. Νερό στην άκρη τους. Στα ακουστικά μου η playlist με το όνομα “dream”. Αραιές σταγόνες πέφτουν ακόμη που και που. Γυρίζω το κεφάλι μου προς τον ουρανό. Κάποιες από αυτές σταματούν το ταξίδι τους νωρίτερα. Πάνω στο πρόσωπό μου.

Tears from heaven

Where I was I had wings that couldn’t fly
Where I was I had tears I couldn’t cry. (Bruce Dickinson)

Από τη στιγμή που “είδα” στο μυαλό μου αυτή την εικόνα, την ήθελα. Λίγα δευτερόλεπτα ώσπου να ανάψει το φανάρι. Ίσα να σταματήσω το καθάρισμα του τζαμιού και οι λιωμένες νιφάδες να μου φτιάξουν το “φίλτρο” που ήθελα. Ίσα να βάλω το καθετί στη θέση του και να κάνω το κλικ. Λίγα δευτερόλεπτα, μερικοί χτύποι δυνατοί, από αγωνία και ενθουσιασμό, στην καρδιά. Κλικ. Ακριβώς πριν ανάψει το φανάρι και χαθεί η εικόνα.

Στο μυαλό μου, καθώς την κοιτούσα μετά στην οθόνη, μια κάπως παρόμοια σκηνή από τις “Γέφυρες του Μάντισον”. Η δικιά μου νομίζω μου αρέσει περισσότερο. Γιατί την ήθελα πολύ χωρίς να ξέρω γιατί. Και τώρα θέλω να μάθω.