Άρθρα με ετικέτες ‘Προσωπικά’

Φαντάζομαι η ιδέα για το βιβλίο θα του ήρθε στο δρόμο. Ίσως διασχίζοντας τη Γαλλία. Την παραγγελία σίγουρα την έκανε από Ολλανδία. Τα σχέδια να μην καταλάβω τι και πως, μάλλον σε κάποια βόλτα προς τη Γερμανία. Πήρε τηλέφωνο να μάθει αν παρέλαβα το δώρο-έκπληξη από τη Νορβηγία. Λίγο πριν διασχίσει κάθετα την Ευρώπη, για [...]

Περνάω το δεύτερο 24ωρο με overdose χαπιών ημικρανίας. Αυτή τη φορά ξεπέρασα κάθε όριο και κανόνα. Δεύτερο 24ωρο, 4πλή ποσότητα από τη συνιστώμενη και -αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει- τελειώνει όπου νάναι και το δεύτερο μπουκάλι κρασί από χθες.

Catch me when I fall

Posted: 11 Μαΐου, 2010 in Προσωπικά
Ετικέτες:, ,

Ξέρω κάποιον που μετράει τις λέξεις. Δε θα τον κουράσω.

Ήταν λίγο πριν την αρχή. Υποσχέθηκα μια  φωτογραφία με τον τίτλο “Frozen second”. Φυσικά πήρα μια σπαστική απάντηση: Όλες οι φωτογραφίες είναι παγωμένα δευτερόλεπτα. Έπρεπε να το προσέξω. 

Στην ευθεία τα ξημερώματα γίνονται κόντρες. Εκείνη, κάποιες φορές, αυτές τις ώρες στη βεράντα με το βλέμμα χαμένο στο σκοτάδι. Τέτοια βράδια ο ήχος του γκαζιού και οι  αλλαγές της ταχύτητας φτιάχνουν το soundtrack της νύχτας της. Και χθες.

Κάποτε έγραφα, ονειρευόμουν, ταξίδευα και μιλούσα περισσότερο. Όχι πια. Μην φανταστείς τρελά πράγματα, απλά περισσότερο. 

Lady in black

Posted: 6 Φεβρουαρίου, 2010 in Προσωπικά
Ετικέτες:, ,

Flashback. 22 Ιανουαρίου 2005. H τελευταία μου συναυλία.  Καθώς περπατούσα στη Λιοσίων, η αίσθηση ότι πλησίαζα στο σωστό σημείο με κάθε βήμα γινόταν και πιο έντονη.

Με θυμάμαι στα σπίτια φίλων, εκείνα τα χρόνια, να ξεφυλλίζω βιβλία και να χαζεύω δίσκους. Μακριά από τους καναπέδες και τα τραπέζια που υπήρχε η δράση.

Τα κινούμενα σχέδια είναι για παιδιά. Ναι, καλά. Τα δάκρυα είναι διάφανα. Ναι, καλά. Εντάξει, μερικές φορές είναι στο χρώμα που έχουν τα λασπόνερα.

Τώρα αυτό ξεκίνησε σαν ένα από κείνα τα θεματάκια τα επετειακά. Να είμαστε καλά, να περνάμε καλά, να ευτυχήσουμε, να κονομήσουμε και δε συμμαζεύεται. Ίσως και να καταλήξει σαν τέτοιο. Έτσι κι αλλιώς κάθε φορά που αρχίζω να γράφω, δεν ξέρω ούτε τι θέλω να πω, ούτε που θα καταλήξω, ούτε αν θα καταλήξω.