Άρθρα με ετικέτες ‘ότι θυμάμαι χαίρομαι’

Η καλή διάθεση και το να απολαμβάνεις τη στιγμή, είναι κατάστασεις του μυαλού. Ικανότητα και όχι πραγματικότητα.

Τέλος εποχής. Ακριβώς πάνω στην ώρα γιατί άρχισαν οι ζέστες. Ναι έχω ακούσει πως αποσύρουν αρχαία κλιματιστικά. Έχει και έκπτωση. Με το κόστος της εγκατάστασης ανεβαίνει πιο πάνω και από την τιμή προ έκπτωσης. Αθάνατε Έλληνα.

Ο χρόνος της αναμονής μετράει στο συνολικό απόθεμα χρόνου που διαθέτω. Ο περισσότερος χρόνος περνάει στην αναμονή και όχι στη στιγμή. Πού έχω το μυαλό μου;

Συνήθως δε γράφω γι’ αυτό που λέμε “η κατάσταση”. Δεν έχει νόημα. Όλοι μας τη ζούμε, σε κανέναν δεν αρέσει, όλοι μας πνιγόμαστε από τα ντουβάρια που μας πλάκωσαν, όλοι μας εξοργιζόμαστε από τους “αλήτες” που μας διαφεντεύουν αλλά προσπαθούμε να το ξεπεράσουμε με …feng shui.

Πρωτομαγιά σήμερα. Άραγμα, εκδρομούλες, λουλουδάκια… Ήμουν σίγουρη ότι κάτι σε “γιορτή λουλουδιών” θα άκουγα από το μικρό μου όταν το ρώτησα τι γιορτάζουμε σήμερα και δεν έχει σχολείο.

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός και άσχετος. Ίσως και όχι. Η ουσία είναι πως σα γυναίκα και γω, αποτελώ βράχο σταθερότητας. Όπως και νάχει όμως, την dslr την πήρα.

Το τελευταίο διάστημα είχα πάθει μια ψιλοαποστροφή για τα forum, blog και site που “ειδήμονες” …μετρούσαν τα linux τους. Μια αποτοξίνωση απαρραίτητη, μιας και ένιωθα την καφρίλα που επικρατεί σε όλα, να μπαίνει και σε αυτό το χώρο. Θλίψη.

Οι φίλοι μου και οι γνωστοί της νέας γενιάς, εγώ είμαι η παλιά, με κατηγορούν ότι μουσικά έχω κολλήσει κάτι δεκαετίες πίσω. Το ξέρω αλλά την καταβρίσκω εκεί, γιατί να πάω αλλού;

Το μυαλό μου εξακολουθεί να είναι μουδιασμένο. Τα συναισθήματα το ίδιο. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που με βάζει σε κατάσταση hibernate στα δύσκολα, δούλεψε άλλη μια φορά άψογα. Χάνω τις μεγάλες χαρές αλλά δεν με γονατίζουν οι μεγάλες λύπες.

Ο Φλεβάρης αποδείχτηκε ζόρικος μήνας. Δεν φτάνει που γενικά όλα πάνε κατά devil, είπε ειδικά να το ζορίσει λίγο, για να δει αν τραβάω στην ανηφόρα και αν τα νεύρα μου είναι όσο χρειάζεται …ελατά και όλκιμα*.