One last kiss

And the good times are the best times The bad times fade away The good times are forever But now, baby, the last time is today. (J. Geils Band)

Shadows of another day

I am returning the echo of a point in time.

Chasing the Light

But you’re the rose colored glass I see through. I’ll see you through.

Evening over ip

Reflection and the -almost- full moon.

September’s Shadows

Are dreams today’s answers to tomorrow’s questions?

In a car mirror

Το καλοκαίρι είχε δρόμους. Χιλιόμετρα σε εθνικές, σε θάλασσες, σε βουνά. Με δέντρα, κατεβαίνοντας το Πήλιο προς το Αιγαίο, με σκόνη και πέτρα, διασχίζοντας κάθετα την Εύβοια. Εκατοντάδες κλικ σε κίνηση. Μερικές φορές στο κάδρο και ο καθρέφτης. Σε κάποιες, μια μικρή εικόνα μέσα στην εικόνα.

Dark Mirror

The smile is gone.

Memento

Κλείνεις τα μάτια. Δε θυμάσαι. Νιώθεις όμως τις λεπτομέρειες. Τα μικρά πράγματα που δεν έκανες λέξεις. Νιώθεις τις ιδιαίτερες στιγμές. Ακόμα κι αν δεν τις αντέχεις. Ενώνεις όλα αυτά κι έχεις την αίσθηση του ανθρώπου. Είναι αρκετά για να ξέρεις ότι σου λείπει. Και πόσο μισείς αυτόν που σου τον πήρε.

Όλα είναι δρόμος

Στις διακοπές δεν έκλεινα δωμάτιο, ούτε είχα συγκεκριμένο προορισμό. Διάλεγα κατευθύνσεις, διαδρομές. Αν μου άρεσαν καλώς. Αλλιώς στο δρόμο ξανά. Ακόμα έτσι κάνω. Με το δρόμο τα βρίσκω. Με τα γκάζια της ζωής δε βρήκα ακόμα ρυθμό και πέφτω με τα μούτρα. Μα βλέπεις…

Δεν έχει σημασία και άλλα σκόρπια

Τώρα αυτό ξεκίνησε σαν ένα από κείνα τα θεματάκια τα επετειακά. Να είμαστε καλά, να περνάμε καλά, να ευτυχήσουμε, να κονομήσουμε και δε συμμαζεύεται. Ίσως και να καταλήξει σαν τέτοιο. Έτσι κι αλλιώς κάθε φορά που αρχίζω να γράφω, δεν ξέρω ούτε τι θέλω να πω, ούτε που θα καταλήξω, ούτε αν θα καταλήξω.