Μια "ειδική" μέρα

Λένε πως ποτέ δεν είναι αργά να ζήσει κάποιος ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Ούτε είναι ποτέ αργά να κάνει κάποιος πραγματικότητα ένα παιδικό όνειρο, λέω εγώ. Οι πρώτες καλοκαιρινές μέρες των παιδικών μου χρόνων είχαν μυρωδιά από σκόνη, ήχους βροντερών εξατμίσεων, αυτοκίνητα που μόνο σε περιοδικά μπορούσε να δει κάποιος και ονόματα οδηγών που γι αυτούς ακούγαμε στην τηλεόραση. Το καλοκαίρι στα μέρη μου ξεκίναγε με συζητήσεις που είχαν μέσα ονόματα όπως: Βάλντεγκαρτ, Βατάνεν, Μουτόν, Κανκούνεν, Μπιαζιόν, Σιρόκο, Σάινθ μέχρι τους πιο πρόσφατους ΜακΡέι, Μάρτιν, Λεμπ, Γκρόνχολμ, Σόλμπεργκ…

Το γεγονός των ημερών ήταν η ειδική διαδρομή του ράλι Ακρόπολις στη Στίρφακα, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα Λουτρά Υπάτης, όπου γεννήθηκα και ζούσα. Οι γονείς και οι θείοι μας, όσο πλησίαζαν οι μέρες, μόνο γι αυτό μιλούσαν και η παραμονή του αγώνα ήταν το ίδιο σημαντική με τον ίδιο τον αγώνα. Ήταν η μέρα που έρχονταν τα Αμάξια, με κεφαλαίο το Α. «Θηρία» με εντυπωσιακή εμφάνιση και βροντερούς κινητήρες που πέρναγαν με αργούς ρυθμούς μπροστά μας, έχοντας μέσα τους οδηγούς «θρύλους». Που και που, κάποιος από αυτούς, τσίμπαγε ελαφρά το γκάζι και μεις, πιτσιρίκια τότε με ματωμένα γόνατα, ξεσπούσαμε σε φωνές και χειροκροτήματα.

Από τότε, στο πίσω μέρος του μυαλού μου, είχε μείνει το όνειρο ενός τέτοιου αμαξιού, στα αυτιά μου αντηχούσε ο ήχος μιας βροντερής εξάτμισης και στα μάτια μου η εικόνα από φαρδιά λάστιχα και ψηλές αεροτομές. Τα χρόνια πέρασαν, το ράλι Ακρόπολις δεν περνάει από τη Στίρφακα πια (εξάλλου Ελλάδα είναι ΜΟΝΟ η Αθήνα) και η ζωή ανέλαβε να σβήσει και αυτό το όνειρο και να το αντικαταστήσει με το καθημερινό τρέξιμο. Μέχρι σήμερα. Γιατί ποτέ δεν είναι αργά να γίνει ένα παιδικό όνειρο πραγματικότητα, γιατί χρώμα στη ζωή δίνουν τα περιττά, γιατί οι λογικές κινήσεις εξασφαλίζουν τη ζωή αλλά οι τρέλες την κάνουν να αξίζει.

Σήμερα λοιπόν προστέθηκε στην «οικογένεια» ένα ασημί Subaru Impreza wrx sti, 2λιτρο, κίνηση στους 4 τροχούς, 315 άλογα και κινητήρα boxer, ο κινητήρας με τον πιο ροκ ήχο. Για να «ακούω» τους ήχους του ξεκινήματος των παιδικών μου καλοκαιριών, πολλά χρόνια ακόμη.

subaru sti

Advertisements

5 thoughts on “Μια "ειδική" μέρα

  1. Ωπ ωπ ωπ…..!!!! Sti???? Αυτάαα είναι … 😀
    Καλορίζικο, καλοτάξιδο… Άντε και καλό…..racing…. ! 😉
    Θα μας το φέρεις και κάμια βόλτα σε κανα meeting του TT να το απολαύσουμε κι εμείς?? 😀 😀

  2. Ευχαριστώ παιδιά και στα …δικά σας. 🙂 Ήταν μια τρέλλα, αλλά από τις καλές.
    Νικόλα σου εύχομαι καλύτερο. 😉 Όμορφο… εντάξει ανάλογα τα γούστα, είναι κάποιες alfa που μου αρέσουν πιο πολύ. Αλλά απ’ έξω. Από μέσα η αίσθηση που έχεις με αυτό το αμάξι, για μένα τουλάχιστον, είναι πρωτόγνωρη και πολύ σπέσιαλ.
    Άσε που όποιος σε βλέπει στο τιμόνι παθαίνει πανικό 😛

    (Ο «έρωτας» με τα subaru και τους αγώνες στο χώμα, είναι παλιός. Εδώ ο Solberg στο ράλι Ακρόπολις του 2004, το είχε πάρει κιόλας. Η φωτο είναι ψιλοχάλια γιατί είναι αντιγραφή από τυπωμένη. Είχα χαλάσει φιλμάκια πολλά τότε …και όχι μόνο για τα subaru του Solberg και του Hirvonen. (και όχι δεν με πάτησε 😛 )
    http://img125.imageshack.us/my.php?image=dsc02972gr4.jpg )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s