Last night Google saved my life

…ή αλλιώς το Google στην υπηρεσία της «ανοικοκύρευτης».

Έρχεται μια στιγμή στη ζωή του ανθρώπου που πρέπει να κοιτάει κατάματα κάποιες αλήθειες. Και μια από αυτές είναι πως είμαι άθλια νοικοκυρά. Το συμμάζεμα και η τακτική τοποθέτηση των πραγμάτων δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο. Σχετικά με το νοικοκυριό βέβαια υπάρχουν και μερικές δεκάδες ακόμα «αδύνατα σημεία», αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Έτσι υπήρξαν εποχές που η registry μου ήταν πιο τακτοποιημένη από τις ντουλάπες και το /var/cache/apt/archives πιο καθαρό από τα παντζούρια του σπιτιού μου.

Ακόμα και αυτή μου η ακαταστασία με έμαθε πράγματα όμως. Για παράδειγμα ας δούμε τι έμαθα από την συνήθειά μου να βάζω τις διπλωμένες στοίβες ρούχων, μετά το μάζεμα της μπουγάδας, οπουδήποτε εκτός της ντουλάπας. Όπως ξέρει κάθε γυναίκα, νοικοκυρά ή μη, είτε έχει τέλεια τοποθετημένα τα ρούχα στη ντουλάπα, είτε όπου τύχει, όταν ο άντρας ψάχνει κάτι, το πρώτο πράμα που κάνει είναι να ρωτήσει που είναι και βέβαια δεν ψάχνει στο πιο πιθανό σημείο. Έτσι ο καλός μου (προγραμματιστής στο επάγγελμα) συνηθίζει να ρωτάει ως εξής: «Πού είναι το stack με τις μπλούζες και με τι σύστημα τα έχεις βάλει; FIFO ή LIFO;» Αυτό σε «ανθρώπινη» γλώσσα σημαίνει: «Πού είναι η στοίβα με τα πλυμμένα και από που να τραβήξω πρώτα για να μην μούρθουν όλα τούμπα αλλά να βρω και την μπλούζα; Από τα κάτω ή από τα πάνω;» Έτσι για να μπορέσω να δώσω μια απάντηση έμαθα τι είναι stack, LIFO και FIFO.

Όπως διαπίστωσα με τον καιρό η ακαταστασία είναι γραμμένη στα γονίδιά μου και ο σχετικός χαμός επικρατεί γενικά. Όσες προσπάθειες και να έκανα για να έχω κάποια τάξη στους υπολογιστές και τα λειτουργικά μου, αν και δεν αποδείχτηκαν εντελώς άκαρπες, δεν ήταν όσο θα ήθελα αποτελεσματικές. Έχω τη συνήθεια να δοκιμάζω συνέχεια πράγματα, από λειτουργικά και προγράμματα, μέχρι ρυθμίσεις και «εξωτικά» tips. Κατά καιρούς βρίσκω εφαρμογές που με ενθουσιάζουν, βρίσκω τρόπους να τις κάνω να δουλέψουν όπως θα ήθελα ή τρόπους να ξεπεράσω προβλήματα που μπορεί να αντιμετώπισα. Συνήθως κρατούσα σε κάποιον εξωτερικό δίσκο ότι έβρισκα ενδιαφέρον, αφού ήδη είχα πάρει το μάθημά μου χάνοντας χρήσιμα πράγματα σε «απρόσεκτα» format. Κάποιο ενδιαφέρον πρόγραμμα, ένα utility που σώζει σε δύσκολες ώρες, ένα κείμενο με 2-3 links που βρήκα μετά από άπειρες ώρες ψαξίματος στο google και με βοήθησε να λύσω κάποιο πρόβλημα που είχα, μια ενδιαφέρουσα εικόνα, ένα tip και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος. Με τον καιρό μαζεύτηκαν gigabytes από ξεπερασμένες εκδόσεις προγραμμάτων, σημειώσεις που ο τίτλος δεν μου θύμιζε τίποτα και ήταν απίστευτα δύσκολο να βρω οτιδήποτε πια.

Τότε μου ήρθε Η ιδέα. Αντί να κρατάω τοπικά ότι βρίσκω ενδιαφέρον, θα το έβαζα στη μεγαλύτερη και ασφαλέστερη «αποθήκη» του κόσμου, στο internet. Ταυτόχρονα θα είχα και άλλα οφέλη. Όποια στιγμή ήθελα, σε όποιο υπολογιστή του κόσμου και να βρισκόμουν, θα είχα πρόσβαση σε ότι είχα κρατήσει. Ακόμα πιο σημαντικό ήταν το ότι θα το έβρισκα αμέσως, βάζοντας 2-3 σωστές λέξεις σε μια μηχανή αναζήτησης. Και ίσως να βοηθούσα και κάποιον άλλο που θα αντιμετώπιζε το ίδιο πρόβλημα ή θα έψαχνε το ίδιο πράγμα με μένα και θα το έβρισκε και αυτός. Έτσι ξέροντας ότι κάποτε, κάπου, σε κάποιο φόρουμ, σε κάποιο blog, οπουδήποτε έγραψα κάτι που το ξαναχρειάζομαι, απλά το ψάχνω και σχεδόν πάντα το βρίσκω ανάμεσα στα 2-3 πρώτα αποτελέσματα του Google.

To Google και γενικά οι μηχανές αναζήτησης, αποδείχτηκαν ο καλύτερος φίλος μιας «ανοικοκύρευτης» γυναίκας, που δεν θυμάται που έχει τι, πως λέγαν «εκείνο» που έκανε «αυτό» και πως έλυσε το «‘άλλο» εκείνο το βράδυ που την πήρε το ξημέρωμα ψάχνοντας. Η τεχνολογία είναι γυναίκα, άρα και ο καλύτερος «βοηθός» της γυναίκας με πολλούς τρόπους και όχι μόνο με τον τρόπο που σκέφτηκε η HP.

Κοντά στις 700 λέξεις χρειάστηκαν τελικά για να απαντήσω στον εαυτό μου αν αξίζει να γράφω αλλού ή εδώ ότι «θυμάμαι και χαίρομαι». Οκ, μπορεί να μην είμαι καλλιτεχνική φλέβα με πληκτρολόγιο που κόβει την ανάσα, μπορεί να μην έχω πρωτοποριακές απόψεις και «πιστεύω» που θα αφυπνίσουν συνειδήσεις, μπορεί οι μουσικές που ακούω να μην είναι κάτι «καινούριο» και να κουβαλάνε δεκαετίες πίσω τους, μπορεί οι ταινίες που βλέπω να είναι από προηγούμενες σεζόν, ΑΛΛΑ αν θελήσω ποτέ να βρω κάτι που δοκίμασα, έφτιαξα ή έλυσα και μετά το «ανέβασα» στη μεγάλη αποθήκη, αν κάποιος άλλος ψάχνει το ίδιο ή έχει το ίδιο πρόβλημα, δεν έχουμε παρά να δώσουμε τις σωστές λέξεις στο Google.

Μ’ αρέσει το internet. Όχι μόνο δεν χρειάζεται να τα ξέρω όλα, αλλά δεν χρειάζεται καν να θυμάμαι όσα ξέρω …αρκεί να τα «αποθήκευσω» σε αυτό. 😉

Advertisements

2 thoughts on “Last night Google saved my life

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s