"Call her" μη πω καμμιά κουβέντα

Η τεχνολογία κάνει πιο εύκολη τη ζωή μας. Η τεχνολογία μας φέρνει οποιαδήποτε στιγμή κοντά στα άτομα που αγαπάμε. Η τεχνολογία μας σώζει, ειδικά τις στιγμές που έχουμε ανάγκη να έρθουμε σε επαφή γρήγορα με κάποιον δικό μας. Η τεχνολογία είναι γυναίκα… αυτό τα λέει όλα και τα εξηγεί όλα. Ή μήπως όχι;

Στις παρακάτω ιστορίες τα πρόσωπα είναι φανταστικά. Οποιαδήποτε ομοιότητα με άτομα που έτυχε να γνωρίζω είναι τυχαία. Τα ονόματα έχουν αφαιρεθεί για να μην γίνουν περίεργοι συνειρμοί. Ναι; Ναι. Οκ.

Ιστορία πρώτη: Το σούπερ  κινητό και οι φωνητικές εντολές ή αλλιώς «Η τεχνολογία κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη»

Ο «εκείνος» πήρε καινούριο κινητό. Λεπτό, με ωραίο συνδιασμό στα χρώματα, μαύρο και κόκκινο, κουμπάκια ειδικά για να το μετατρέπουν σε εύχρηστο music player, κουκλί. Έβαλε στην καρτούλα όλα τα αγαπημένα mp3 και κυκλοφορεί συνεχώς ακούγοντας μουσικές. Με την πρώτη ευκαιρία πάει να το δείξει σε «εκείνη». Συνήθως στις επαφές την έβαζε σαν «Αεκείνη» ώστε να είναι πρώτη στον κατάλογο μιας και την καλούσε συχνά και κυρίως σε ώρες ανάγκης. Όλο καμάρι της δείχνει το νέο απόκτημα και θέλει να της κάνει επίδειξη τη δυνατότητα να μπορεί να την πάρει τηλέφωνο μόνο λέγοντας το όνομά της, χωρίς πολλά πολλά.
Εκείνος(φωνάζοντας στο κινητό που είναι κολλημένο στη μούρη): Αεκείνη
Κινητό(με άπταιστα ελληνκά και αγγλική προφορά): Θα κληθεί «Μυρσίνη»
(Εκείνη αρχίζει να γελάει)
Εκείνος: Αεκείνη
Κινητό: Θα κληθεί «Χαριτίνη»
(Εκείνη αρχίζει και χτυπιέται στα γέλια και αρχίζει το δούλεμα: «Μήπως να του το ζωγραφίσεις», «Μήπως να έρχεσαι ως εδώ, γρηγορότερα θα κάνεις» και άλλα τέτοια καρφάκια. Εκείνος εγκαταλείπει την προσπάθεια)
Μετά από κάνα δυό μέρες εκείνος ξαναπερνά για καφεδάκι και έτοιμος να επανορθώσει.
Εκείνος: (με το κινητό στη μούρη) Αεκείνη
Κινητό: θα κληθεί «Μελιτίνη»

Η ιστορία από δω και κάτω επαναλαμβάνεται. Εκείνος κοιτάει το κινητό στα «μάτια» και δοκιμάζει προφορές, το κινητό καλεί οποιαδήποτε άλλη και εκείνη τον δουλεύει. Σήμερα εκείνη περιμένει πάλι εκείνον για καφεδάκι. Έχει μεγάλη περιέργεια να μάθει με πόσα ονόματα κάνει ομοιοκαταληξία ή μοιάζει το όνομά της.

Ιστορία δεύτερη
: Ο χωρισμός και το wifi ή αλλιώς «Η τεχνολογία μας φέρνει κοντά στα άτομα που μας νοιάζονται όταν έχουμε ανάγκη από δυο κουβέντες παρηγοριάς»

Εκείνη και εκείνος είναι φιλαράκια. Είναι επίσης gadgetοφρικιά. Εκείνος παίρνει τηλέφωνο, εκείνη βλέπει ποιός καλεί στο σούπερ pdaοκινητό της.
Εκείνη: Έλα τι γίνεται; Χάθηκες.
Εκείνος: Άσε τρεξίματα, χώρισα κιόλας και δεν είχα διάθεση για τίποτα. Πρέπει να τα πούμε.
Εκείνη: Εννοείται κι από κοντά, αλλά για λέγε, γιατί; Τι έγινε; Είναι σοβαρό ή της πλάκας για να τα βρείτε ξανά και νάχει ένταση; Γμτ δεν σε ακούω καλά.
Εκείνος: Πήρα ένα καινούριο pda με όλα τα καλά και ακόμα το ψάχνω, μπορεί να πείραξα τίποτα. Κάτσε να αλλάξω και θέση.
Εκείνη: Έλα!!! μπράβο, καλορίζικο. Λέγε μοντέλο, χαρακτηριστικά, πόσο;
Ακολουθεί μια μισάωρη συζήτηση για χαρακτηριστικά, δυνατότητες και συγκρίσεις. Στο τέλος εκείνη τον βάζει να εγκαταστήσει και σετάρει πρόγραμμα για voip κλήσεις μέσω ασύρματου δικτύου. Μια ώρα περίπου αργότερα και ενώ έχουν κλείσει 2-3 φορές για εγκαταστάσεις, επανεκινήσεις και πειράματα, το σύστημα δουλεύει και μπορούν επιτέλους να μιλήσουν.
Εκείνος: Έλα τώρα με ακούς;
Εκείνη: Μια χαρά. Για λέγε ρε συ, τι έγινε και το διαλύσατε, είσαι καλά εσύ;
Εκείνος: Χάλια είμαι. Πρέπει να τα πούμε, αλλά όχι τώρα, πρέπει να την κάνω.
Εκείνη: Ναι, να βρούμε κάποια στιγμή γιατί τώρα και γω έχω τρέξιμο.

Ιστορία τρίτη: mp3 ringtone για να ξεχωρίζεις ή αλλιώς «Η τεχνολογία σε ώρα ανάγκης σε φέρνει αμέσως σε επαφή με τον δικό σου άνθρωπο»

Εκείνη είναι customization freak. Κάθε τρεις και λίγο άλλο wallpaper στο desktop, άλλο theme στο περιβάλον, άλλο ringtone στο κινητό. Συνήθως όποιο τραγούδι της «κόλλησε» αυτό το διάστημα.

Εκείνη ξεσκονίζει τη βιβλιοθήκη και από μέσα έρχονται μουσικές που παίζουν στον υπολογιστή. Ενώ ξεσκονίζει τις «Αναμνήσεις μιας Γκέισας» χορεύοντας στο ρυθμό του Heaven or Hell των Gamma Ray, μπαίνει σφήνα το Walk this way από Aerosmith. Εκείνη σταματάει στη μέση μιας κομψής φιγούρας με το ξεσκονόπανο στο χέρι, αναρωτιέται πότε «σακάτεψε» το κομματάκι και αρχίζει να κουνιέται στο νέο ρυθμό. Το ξεσκόνισμα συνεχίζεται και σε λίγο, ενώ είχε έρθει η σειρά για «Το Βέλος του χρόνου» σε ρυθμό 747 (Strangers in the night)  από Saxon, νάσου πάλι το Walk this way. Εκείνη είναι σίγουρη πια ότι έχει διαλύσει τα μισά mp3 και όλo το playlist σε κάποιο πειραματισμό. Αποφασίζει μόλις τελειώσει να κοιτάξει τι τρέχει, γιατί τα κομματάκια τα γουστάρει πολύ. Κάπου εκεί χτυπάει το σταθερό.
Εκείνη: Παρακαλώ.
Εκείνος: Έλα τι έπαθες; Γιατί δε σηκώνεις το κινητό;
Εκείνη: Δεν το άκουσα, με πήρες στο κινητό; Ήθελες κάτι;
Εκείνος: Ήθελα να μου βρεις κάτι, πήρα 2-3 φορές πριν.
Εκείνη: Αααααμάααααν. Άλλαξα ringtone και νόμισα ότι είχα συνέχεια το ίδιο τραγούδι στο playlist. Δεν το συνήθισα ακόμα. Πες τι θες να σου βρω.
Εκείνος: Άσε, το βρήκα τελικά μόνος μου.

Μου αρέσει η τεχνολογία γιατί μας κάνει τη ζωή πιο εύκολη, μας φέρνει σε επαφή με τους δικούς μας και σε μια ώρα ανάγκης σε σώζει. Εξάλλου η τεχνολογία είναι γυναίκα 😉

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s