Γκρίνια in the wind

Ξεκίνησα να γράψω με νεύρα. Με διάθεση να ξεσπάσω για ένα σωρό μικρά και ασήμαντα σπασίματα. Ενοχλητικές λεπτομέρειες και εκρεμμότητες που από μόνες τους αντέχονται και αντιμετωπίζονται, αλλά όταν μαζεύονται όλα μαζί, κάνουν την κατάσταση αβάσταχτη και το παραμικρό μπορεί να είναι Η σταγόνα. Ειδικά όσο προχωράει η μέρα και τα «μικρά σπασιματάκια» συνεχίζουν, τα πράγματα γίνονται σοβαρά και το μάτι αρχίζει και γυαλίζει επικίνδυνα.

Τι να πρωτογράψω; Ας αρχίσω με τα δικτυακά μου. Τρεις μέρες τώρα η σύνδεση στο internet πέφτει 3 με 4 φορές την ώρα. Η ταχύτητα συγχρονισμού είναι στο 1/10 της ταχύτητας που πληρώνω. Μισάωρα αναμονής στα τηλέφωνα για να μιλήσω με τεχνικούς. Τρία διαφορετικά άτομα σήμερα, σε τρεις διαφορετικές ώρες της μέρας, σε τρεις απελπισμένες προσπάθειες να πετύχω κάποιον να έχει ΜΙΑ ιδέα για το τι τρέχει, αφού με ρώτησαν το τηλέφωνο μου, έκαναν το ίδιο πράμα. Με έβαλαν να περιμένω κι άλλο για να «κοιτάξουν τη γραμμή».  Αφού λοιπόν περίμενα κάθε φορά άλλο ένα δεκάλεπτο με τέταρτο, άκουγα το ίδιο πράμα συνέχεια, ότι θα με πάρει ο τεχνικός. Μετά μου ζητούσαν το κινητό μου, το οποίο ΔΕΝ θυμάμαι απέξω και έπρεπε να το ψάχνω. Τελικά το έγραψα σε χαρτάκι και το κόλλησα στην οθόνη, όπως κάνουν τα passwords οι administrators των εταιριών, για να μην ξαναβρεθώ στη θέση να πω: «Μισό λεπτό, δεν το θυμάμαι απ’ έξω».

Τελικά ο τεχνικός μόλις με πήρε. Με έβαλε να χώνομαι πίσω από έπιπλα και να βγάζω τη μεγάλη πρίζα να βάζω το μικρό πριζάκι, να μετράω μετά το attenuation και το margin. Μετά να βάζω άλλη πρίζα, να κοιτάω την ανατολή, να λέω μαγικές λέξεις ενώ στέκομαι στο ένα πόδι, το ένα χέρι να κρατάει το κινητό, το άλλο να σφάζει κόκορα και να ξαναμετράω το margin. Αφού «προπονήθηκα» πάνω από μισή ώρα στα ακροβατικά επί σύνθετου και πίσω του σύνθετου και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν τα καταφέρνω στα ξόρκια, για καλό και για κακό με έριξε στην πυρά της αναμονής, ΞΑΝΑ, με το γνωστό: «Θα δηλώσω τη βλάβη και θα σας ειδοποιήσουμε».

Είχα κι άλλα να γκρινιάξω, αλλά μόλις σκέφτηκα τον τίτλο που θα δώσω και αμέσως μου ήρθε το τραγούδι… και ως γνωστόν ότι θυμάμαι χαίρομαι και πάει η υπόλοιπη γκρίνια… Όπως λοιπόν μου ήρθε το Dust in the wind, γιατί αυτό το τραγούδι σκέφτηκα αρχικά, έτσι και το έστειλα γιατί μου θύμησε κάτι που είχε πει. Να μην τα κάνω λέει εγώ dust in the wind. Και φρόντισε εκείνος να τα κάνει και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες και …»αϊ στο καλό», πολύ κλισέ τραγούδι και όχι δεν θα το αφήσω να με πάρει από κάτω.

Τέλος η γκρίνια, (γι απόψε, μην έχουμε τρελλές προσδοκίες) τέλος οι ιστορίες που έχουν φύγει με τον άνεμο και πάω βόλτα. Πριν φύγω όμως και ώσπου να ετοιμαστώ, θα βάλω Roger Hodgson και Lovers in the wind 😉

ΥΓ. Αν όλα αυτά τα έγραφα χθες θα άκουγα το Tuesday’s gone (with the wind) από Lynard Skynard. Εντάξει, εντάξει …σταματάω.

Advertisements

7 thoughts on “Γκρίνια in the wind

  1. Αυτά που περιγράφεις τα τραβάω εδώ και δύο μήνες με την Ο Ν. Έχω μιλήσει με αναρίθμητους τεχνικούς και ακόμη δεν έχουν βρει γιατί πέφτει συνέχεια η σύνδεση. Καλό κουράγιο

  2. @the small innocent …something: Έγραψες… εννοείται ότι το χόρεψα κρατώντας το τηλέφωνο, για να μη χάνω τη φόρμα μου :shifty:

    @Γιάννης: Άσε Γιάννη, όλοι όσοι έχουμε μια κάποια επαφή με το «γρήγορο» internet στην Ελλάδα (ναι το ξέρω και το άλλο με τον Τοτό), έχουμε ζήσει ιστορίες για αγρίους. Σκέφτομαι να κάνω δική μου εισαγωγή σε ηρεμιστικά γιατί δεν συμφέρει πια. Καλό μας κουράγιο και καλώς ήρθες. 🙂

  3. Ειρήνη τα ίδια πέρασα κι εγώ. Αν θες να δεις τα βάσανά μου τότε πες μου με κάποιο τρόπο να σου στείλω το e-mail που τους έστειλα. Θα κλάψεις κυριολεκτικά… 😦 Σε καταλαβαίνω απόλυτα πως νιώθεις…

  4. Nik έχεις email 🙂
    Είχα από πέρυσι τέτοια εποχή να έχω ιστορίες με τεχνικούς και έχω χάσει τη φόρμα μου. Όσο για την περίοδο που είχα μείνει ένα μήνα χωρίς  internet πιο πριν, δεν θέλω καν να τη θυμάμαι, γιατί με πιάνει η τάση να αρχίσω την έρευνα για κατασκευή μολότωφ…

  5. Είχα κάνει αίτηση για σύνδεση στις 13 Απριλίου 2004. Με πήραν τηλέφωνο στα τέλη Αυγούστου (ενώ ήμουν διακοπές) για να μου πουν πως έχω συνδεθεί. Αγοράζω μόντεμ, όντας ανήξερος και εγώ τότε, δεν ήξερα ότι το Annex B μόντεμ που μου έδωσαν είναι για ISDN γραμμή. Το έστειλα 2 φορές για επισκευή, και πήγα και ο ίδιος μέχρι τα γραφεία της εταιρίας που επιδιόρθωνε τα μόντεμ. Μόνο τότε κατάλαβα τι συμβαίνει. Πήγα το μόντεμ πίσω, με τα χίλια ζόρια μου έδωσαν ένα ίδιο αλλά για PSTN. Είδα dsl κάπου τον Νοέμβριο.

    Άσχετο, αλλά κάπου τον Οκτώβριο, είχα πρόβλημα με τους σκληρούς, και έχασα 200GB δεδομένα.

    Always look on the bright side of life

  6. http://tinyurl.com/27ghe3
    Εδώ είναι μια από τις περιπέτειές μου σχετικά με το …γρήγορο internet.

    Τη φωτεινή πλευρά θέλω να κοιτάω Αχιλλέα, εξάλλου δεν έχασα (ακόμα) τόσα GB δεδομένα…. 😛
    Σήμερα έμεινα και από σταθερό τηλέφωνο, δεν μπορούν να με πάρουν. Ευτυχώς μπορώ να παίρνω εγώ και ακόμα πιο ευτυχώς, έχω (αργό) internet. 20 πόντοι χιόνι ήταν αυτοί, να μην διαλυθούμε κάνα τρίμηνο; Mου είπαν λοιπόν από τις βλάβες ότι θα διορθωθεί εντός της ημέρας γιατί είναι όλη η περιοχή μου. Θέλω να ελπίζω ότι με το φτιάξιμο της γραμμής θα γυρίσει και η ADSL σε λογικές (για Ελλάδα πάντα) ταχύτητες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s