Σαν καρφί

Έπρεπε να φύγω ξαφνικά το πρωί, μετά από ελάχιστες ώρες ύπνου. Η μέρα ήταν βροχερή, έκανε κρύο και ήταν σκοτεινά ακόμα. Τα πρώτα χιλιόμετρα μέσα στην πόλη, ήταν με μπερδεμένα συναισθήματα και νυσταγμένο μυαλό. Όσο ο δρόμος άνοιγε και ο λόγος του ταξιδιού παραμερίζονταν, τα χιλιόμετρα έφευγαν πιο γρήγορα και το πραγματικό ταξίδι άρχισε.

Τα μάτια μου σαν κάμερες, καταγράφουν τα πάντα για ένα φανταστικό θεατή. Για σένα. Εικόνες όμορφες, άσχημες, αδιάφορες… όλες είναι σημαντικές και πρέπει να τις δεις μέσα από τα μάτια μου. Η ταινία έχει αφήγηση κι ας είναι χωρίς λόγια. Στο μυαλό μου λέγονται πράγματα, σκέψεις βγαίνουν, συναισθήματα εμφανίζονται από το πουθενά και καταλαμβάνουν το κάδρο και όλα αυτά τα ξέρεις χωρίς να ακούς τις λέξεις. Δεν χρειάζονται.

Οι σταγόνες της βροχής στο τζάμι του αυτοκινήτου, σπρωγμένες από τον αέρα, αψηφούν τη βαρύτητα και φτιάχνουν ρυάκια που κυλάνε προς τα πάνω. Τις κοιτάω ώρα πολύ. Η ανάποδη ροή τους με μαγνητίζει. Τι άραγε θα χρειάζονταν να ταξίδευα και γω έτσι, αντίθετα σε κάθε νόμο, όλο και πιο πάνω; Θα έφτανες;

Στη Λαμία είχε ήλιο. Απίστευτη ζέστη. Έφυγα με μπουφάν από εδώ και εκεί τριγύριζα με κοντομάνικο. Έγινε ότι έπρεπε να γίνει. Όλη εκείνη η ώρα μοιάζει σα μια στιγμή στη μέρα μου. Υπερβολικά άνετη, κάνοντας τραβηγμένα αστεία, γελώντας υπερβολικά, προσπαθώντας να μη δείξω τι νιώθω, προσπαθώντας να φύγω χωρίς να φανεί τίποτα άσχημο. Ξέρω ότι θα ξεσπάσω στο δρόμο του γυρισμού και έτσι μπορώ να αντέξω.

Στο δρόμο του γυρισμού είμαι εξαντλημένη. Συνεχίζω να γυρίζω, με το μυαλό μου, την ταινία για σένα. Αν τραβούσα φωτογραφίες θα ήθελα να ήταν τόσο άσχημες που να πονέσεις όταν τις δεις. Οι εικόνες όμως είναι όμορφες. Γαλήνια θάλασσα, αποχρώσεις του μπλε, του γκρι, σύννεφα, ήλιος, βροχή. Όλα σε μια μέρα. Έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσα να τις κάνω να δείχνουν όσο όμορφα είναι, δεν θα μπορούσα καν να τις κάνω τόσο άσχημες όσο νιώθω. Θα ήταν απλά άχρωμες και αδιάφορες.

Τούτο το μέσο κάνει το τραγούδι να μη έχει νόημα… Letters I’ve written, never meaning to send. Τώρα στέλνονται όλα. Και πάλι όμως τίποτα δεν φτάνει. Αυτό που καταφέρνω είναι να αφήνω την αίσθηση άλλης μιας σαλταρισμένης στους παρανοϊκούς καιρούς μας.

Γράφω γλυκανάλατα και ξενέρωτα. Πάει με το γενικό πακέτο. Θάθελα να γράφω με τέτοιο τρόπο, που κάθε λέξη να καρφώνονταν στο μυαλό σου σαν καρφί σε κορμό δέντρου. Να σε ακολουθούσε σαν εφιάλτης που επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ. Να σε ενοχλούσε σαν πέτρα, κάτω από την ψάθα σου στην παραλία. Αντί γι αυτό, γυρνάω ταινίες τις μέρες μου για σένα και πάντα ξεχνάω να βάλω φιλμ.

Advertisements

14 thoughts on “Σαν καρφί

  1. Από ποια εκτέλεση; Βurdon; (Ρωτάω μιας που το θυμήθηκα «διαβάζοντάς σε». Το ξε-καταχώνιασα και όντως είναι ωραίο τραγούδι)

  2. Άστα αυτά εσύ… Η ποινή σου δεν αποφασίστηκε ακόμα. :hit:

    Θα κάνω συνέλευση με το έτερο θύμα σου και θα αποφασίσουμε. A… και από ότι ξέρω ο hom έχει σαν έμβλημά του πριόνι :angel:

  3. Δεν με πείραξε κάτι, αλλά θέλω η webμαστόρισσα να δηλώσει ως bug το φαινόμενο να μην κλειδώνουν κάποια author names για τα comments όταν υπάρχει ήδη registered χρήστης με το ίδιο όνομα στο instance του wp… Αγαπητέ Matt, σας ξέφυγε αυτό ή εσκεμμένο είναι;

    Απαιτώ να υπάρξει συγχρονισμός των ονομάτων των wp registered users με τα ονόματα των comment authors.

    Webμαστόρισσα, αν είναι δικό σου σφάλμα, αλοίμονό σου.

  4. Δικό μου είναι το λάθος. Αποφάσισα να μπορεί να γράφει όποιος θέλει και να ανεβαίνει real time, αντί να ελέγχω το κάθε σχόλιο και τον αποστολέα πριν. 😦
    Δεν θέλω να το αλλάξω, αλλά μάλλον πρέπει. 😦

  5. έπρεπε να δείς όταν η fog είδε το όνομά της και το avatar της σαν σχόλιο

    στην αρχή νομισε οτι επιτέθηκαν στο blog Φιλιππινέζοι hacker διαμαρτυρόμενοι για την εκμετάλλευση στις Φιλιππινέζες υπηρέτριες που εχει :shifty:

    οι κακές φήμες θέλουν να έλεγξε αν πήρε το χάπι για το αλτζχαιμερ :shifty:

  6. Δεν έχει να κάνει με αυτό που λες… Δεν έχει να κάνει με moderation. Έχει να κάνει με την παράλειψη που αναφέρω παραπάνω. Αφού σε αυτό το wordpress blog υπάρχει χρήστης με το όνομα homunculus, γιατί το σύστημα να επιτέπει κάποιος non-registered user να κάνει comment με το username αυτό. Έπρεπε να το αποτρέπει.

  7. Με το που το είδα, έψαξα αμέσως ποιός ήταν πίσω από το υπέροχο avatar μου.
    Το πρώτο που σκέφτηκα τότε, ήταν να μπλοκάρω τη (σταθερή :shifty: ) ip σου, να σου στείλω ένα email που θα έλεγε ότι ο μόνος τρόπος να εξιλεωθείς είναι να πέσεις μέσα στο φιορδ με μια πέτρα δεμένη στο λαιμό και να περιμένω τις ειδήσεις που θα το έλεγαν για να σε ξεμπλοκάρω. 😈

    Αλλά είμαι ευαίσθητη ψυχή και σκέφτηκα να σε βασανίζω από δω και πέρα μόνιμα, αντί να ξεμπερδέψεις με ένα απλό πνιγμό. 😈

  8. Θα μπορούσε, όπως επίσης θα μπορούσα και γω να βάλω να μπορούν να κάνουν σχόλια ΜΟΝΟ οι registered users και όχι οποιοσδήποτε με ένα name και ένα email.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s