"Ανήθικη" πρόταση

Κάτι παραπάνω από μένα ήξερε η Ρόζα Καμπάρκας που το έλεγε κι αν όχι αυτή, σίγουρα ο Gabriel Garcia Marquez. Και σε αυτή την περίπτωση ποιά είμαι εγώ που θα πάω κόντρα σε μια τέτοια αλήθεια;

Ποτέ δεν είχα υποκύψει σ’ εκείνον ή σε κάποιον άλλο από τους πολλούς αισχρούς πειρασμούς της, αλλά αυτή δεν πίστευε στην αγνότητα των αρχών μου. «Ακόμα και η ηθική είναι υπόθεση χρόνου», έλεγε μ’ ένα μοχθηρό χαμόγελο, «θα το δεις».

Η πρόταση αιωρούνταν κάνα μήνα τώρα, αλλά δεν μου φαίνονταν και τόσο δελεαστική. Η αλήθεια είναι ότι βαριόμουν, είναι και που το μυαλό μου είναι «αλλού» το τελευταίο διάστημα…  Έτσι όμως και βάλεις μια τέτοια ιδέα σε ένα άτομο σαν και μένα, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα άλλο. Απλά κάθεσαι και περιμένεις. Σύντομα θα υποκύψω. Και σήμερα υπέκυψα αφού δεν είχα και κανέναν να με κάνει να ξεχνιέμαι. Πήρα από το πρωί λοιπόν τους δρόμους, διέσχισα το μισό λεκανοπέδιο και βρέθηκα στο σωστό μέρος. Πριν λίγο γύρισα με το πολύτιμο κουτάκι.

Να πως έχουν τα πράματα: Θα «έσφαζα» το αγαπημένο μου macbook και θα το έστηνα από την αρχή, βάζοντας όλα τα απαραίτητα και χρήσιμα για τον άνθρωπο προγράμματα. Όταν το ετοίμαζα, θα το παρέδιδα στον επόμενο, τυχερό κάτοχο. Δεν είναι πια ένα κοινό macbook, έχει συλλεκτική αξία αφού πέρασε από τα χέρια μου και δεν το διέλυσα. Μετά θα έκανα δύο ακόμα φορμάτ, στήνοντας ένα φορητό με xp και ένα με vista, μαζί με όλα τα βασικά και μη προγράμματα που θέλουν οι κάτοχοί τους.

Όταν τελείωνε η διαδικασία θα βρισκόμουν με ένα ολοκαίνουριο macbook, πιο νέας τεχνολογίας από το δικό μου. 2.4 GHz επεξεργαστή αντί για 2.1, καλύτερη κάρτα γραφικών και 160άρι δίσκο αντί για τα ταπεινά 120 GB που είχα ως τώρα. Αν αυτή η πρόταση μου γίνονταν πριν ένα χρόνο, θα είχα στήσει τα μηχανήματα σε ένα βράδυ. Φαίνεται όμως ότι άρχισα να «ωριμάζω» (πωωωως…) και να ξεπερνάω την …καγκουρίαση του «πιο γρήγορου, πιο μεγάλου, πιο καινούριου» υπολογιστή.

Ένας μήνας …ξεπεράσματος ήταν υπεραρκετός νομίζω. Και τώρα έχω εδώ μπροστά μου ένα πανικό από μηχανήματα, cd και dvd εγκαταστάσεων, εξωτερικούς δίσκους για backup και περιφερειακά που συνδέονται πότε εδώ και πότε εκεί. Εκτελούνται κατεδαφίσεις και μεταφορές και ελπίζω σε 1-2 ώρες να έχω στήσει τουλάχιστον το δικό μου μηχάνημα για να χαλαρώσω.

Mετά θα βουτηχτώ στην αμαρτία και στις …αγαπημένες μου εγκαταστάσεις winblows. Αμάρτησα για ένα macbook νέας γενιάς. 😛

panic now

ΥΓ. Ναι, υπέκυψα σε ένα ακόμα πειρασμό. Πήρα ένα ανταπτοράκι mini-dvi σε vga και «έριξα» πάνω στο macbook και μια 17άρα, δεύτερη οθόνη. Παιδί είμαι, θέλω χώρο να παίζω. :what:

Advertisements

13 thoughts on “"Ανήθικη" πρόταση

  1. «…θα βρισκόμουν με ένα ολοκαίνουριο macbook, πιο νέας τεχνολογίας από το δικό μου. 2.4 GHz επεξεργαστή αντί για 2.1, καλύτερη κάρτα γραφικών και 160άρι δίσκο αντί για τα ταπεινά 120 GB που είχα ως τώρα»

    Δεν το καταλαβαίνω… ειλικρινά, έχεις ξεφύγει…

  2. Εσάς αν σας δώσουν ένα καλύτερο υπολογιστή από αυτόν που έχετε, για να κάνετε ΑΚΡΙΒΩΣ ότι κάνετε τσάμπα συνήθως, να μην τον πάρετε.
    Ή δώστε τον σε μένα και γω θα σας δώσω πιστοποιητικό αντικαταναλωτών. :what:

  3. +++++ @ συγγραφέα που υπέκυψε

    ? @ συγγραφέα γιατί ακόμα να καταλάβω που κολλάει ο Marquez. Η περίπτωση σου δεν έχει να κάνει με τον παππού.. (φλας.. εκτός και αν παρομοιάζεις το νέο mac σαν την κοπελιά που ζήτησε.. lol)

    — @ συγγραφέα γιατί έγραψα το ίδιο πράγμα 2 φορές μιας που έχεις ενεργοποιήσει αυτή τη βλακεία (με το μπαρδόν πάντα) για το «λογιν»

    ps Καλορίζικο..

  4. Υποψιάζομαι ότι η διαδικασία του στήσε-βγάλε-ράβε-ξήλωνε-δουλειάναμηνσουλείπει είναι κάτι που το βρίσκεις εξίσου ευχάριστο με την κτήση του νέου γκατζετίδιου… 😉

  5. @ donquix: Ευχαριστώ. Που κολλάει τι και γιατί… δεν ξέρω. Άλλες φορές πράγματα που φαίνονται να κολλάνε δεν έχουν καμμία σχέση και άλλοτε τα άσχετα είναι αυτά ακριβώς που κολλάνε. Είναι γνωστό εξάλλου πως …ότι θυμάμαι χαίρομαι.

    @ mpampakis: Συνήθως, κάποτε, πότε πότε… Αυτή τη φορά όχι. Δεν είχα όρεξη και ίσως γι αυτό δεν μου βγαίνει. Αν μπορούσα να επιλέξω ΟΤΙ ήθελα, αυτή τη φορά δεν θα ασχολιόμουν με το αντικείμενο. Από τη στιγμή όμως που δεν μπορώ να κάνω αυτό που θέλω, ασχολούμαι με το ράβε-ξήλωνε…

  6. Και καλά κάνεις και ότι θυμάσαι χαίρεσαι. Κρίμα σε εμάς που έχουμε «παρκινσον» και κατά συνέπεια δεν χαιρόμαστε ποτές (που λένε και σε ένα χωριό..)

    Άσχετο αλλά παρατήρησα πως ίσως είναι το μοναδικό topic σου που δεν υπάρχει μουσική πρόταση. Οπότε ας κάνω εγώ την αρχή.. ίσως και το τέλος.. 😛

    (btw, η ταινία μπορεί να ναι γλυκανάλατη που παίζει στο background αλλά εμένα μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας που υποδύει η Amanda Peet)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s