She’s a maniac

Συνεχίζω να κοιμάμαι ελάχιστα. Μέρες τώρα. Το κεφάλι μου είναι μόνιμα σε ένα σύννεφο και νιώθω μια ελαφριά ζάλη. Λειτουργώ όμως σχεδόν κανονικά ακόμα. Τελικά αντέχω όπως παλιά και αυτό με κάνει να νιώθω δυνατή. Έστω κι αν ζω με καφεΐνη και κινούμαι από υπερένταση.

Έχω ξεκινήσει 2 format. Leopard, εγκατάσταση από εξωτερικό δίσκο, που μπορεί να περιμένει και Vista σε ένα Toshiba. Αυτό πρέπει να τελειώσει μέσα στο επόμενο δίωρο. Ευτυχώς από recovery cd. Όμως μετά για να γίνει το @#$@@$λειτουργικό της Micro$oft όντως λειτουργικό, να γίνουν οι απαραίτητες ρυθμίσεις, να κοπούν τα περιτά και να μπουν τα έξτρα που χρειάζονται, για να μην γεμίσει ότι αηδία σέρνεται στο διαδίκτυο, θα πάρει χρόνο. Πόση διαστροφή πρέπει να έχει κάποιος για να χρησιμοποιεί τις αηδίες της M$? Φιλοσοφικό το ερώτημα…

Άκουγα από το πρωί AC/DC. Είχα καιρό να ακούσω και με τσίτωσαν αρκετά να βγει η μέρα. Thunderstrack, Dog Eat Dog, T.N.T. ή το αγαπημένο Shoot to thrill:

Κάποια στιγμή, προς το μεσημέρι, η «μπαταρία» έπεσε κι άλλο. Χρειάζονταν δραστικά μέτρα. Είναι ένα κομμάτι που από τότε που το άκουσα πρώτη φορά, ότι και να έκανα, ήθελα να σηκωθώ και να μπω σε κίνηση. Σε ότι κατάσταση και να ήμουν. Το είχα ακούσει για πρώτη φορά σαν μουσική επένδυση σε ένα ντοκυμαντέρ με θέμα το Μάη του 68. Παλιά, πολύ παλιά. Και από τότε μου έμεινε. Κάθε φορά που το ακούω θέλω να πεταχτώ πάνω και να αρχίσω τις καταστροφές. Το επιστράτευσα και αυτό. «Κατέστρεψα» μια μπουγάδα. «Επαναστάτρια» με μπλε και πράσινους κόκους. A και να μην ξεχάσω το άρωμα λεβάντας.

Το τραγούδι όμως της μέρας (και όσο πάει) είναι άλλο. Παλιό, σε καινούρια εκτέλεση. Μου αρέσει. Και αυτό και το πως προέκυψε. Αυτά…

Advertisements

7 thoughts on “She’s a maniac

  1. Άσε αυτά τα φορμάτ είναι μανίκι. Χθες φόρμαρα το desktop μου και πέρασα ΧΡ και Ubuntu. Το λαπτοπ καθάρισε από ένα σωρό άχρηστα προγράμματα και τώρα κάνω φορμάτ στον καινούργιο 500άρη που πήρα. Πράγμα που σημαίνει ότι προς το παρόν δε μπορώ να δουλέψω στο λαπτοπ.

    Το τραγούδι των The Who το πρόσεξα στο CSI Miami (ε δεν είμαστε και τόσο μεγάλοι για να το ξέρουμε κι από πριν 😛 ) κι είναι απ’ τις καλύτερες riff-άρες που έχω ακούσει.

    Και κλείνοντας, η διασκευή των Firewind είναι ΤΕ-ΛΕΙ-Α!!!

    Άντε να πιούμε ακόμα ένα καφέ γιατί μας περιμένει ξενύχτι (φοιτητής βλέπεις που χρωστάει μερικά παραπάνω μαθήματα)… Καλή δύναμη.

  2. @nkarakasis
    :blush:

    @Wise_One
    Ελπίζω να ξεμπέρδεψες με τα μηχανήματα. 🙄
    (Τελειώνουν ποτέ αυτά; )

    CSI Miami ε; Δεν τόξερα ότι έπαιζε και εκεί (ε δεν είμαστε και τόσο μικροί να το ξέρουμε από κει 😛 )
    Όσο για το riffάκι… σκοτώνει. Μέσα στα καλύτερα όλης της μουσικής σκηνής. Σου καρφώνεται, σε διαπερνάει και σε ξεσηκώνει με το πρώτο άκουσμα.

    Καλή επιτυχία στην εξεταστική και ναι, coffee rulez 😛

  3. «Πόση διαστροφή πρέπει να έχει κάποιος για να χρησιμοποιεί τις αηδίες της M$?»…. Πολυ!

    Κουραγιο με τα φορμαρισματα! Ως γνωστον, «either throw Windows out of your computer, or throw your computer out of the window!» 😉

  4. Παράθεμα: Ανώνυμος

  5. @serk01:
    Ευτυχώς και η διαστροφή έχει τα όριά της. Έτσι με το που τελείωσε η απόλαυση που λέγεται «εγκατάσταση winblows», έστειλα έξω από την πόρτα τους υπολογιστές που είχαν «μολυνθεί» και ξαναγύρισα πάλι στα «δικά» μου. Σε καμμιά περίπτωση δεν ήταν αυτές οι μέρες σαν ταξιδάκι στην πόλη που γράφτηκε το Smoke on the water 😉 αλλά…
    Tώρα γράφω από ολόφρεσκο 64bito hardy και έχουν λυθεί όλα τα θέματα της γενιάς …Santarosa. :w00t:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s