Κοίτα το πουλάκι

Πριν λίγες μέρες η 4χρονη φωτογραφική μηχανή μου, έπαθε ένα μοιραίο «ατύχημα» στα χέρια του 9χρονου γιού μου. Ο ίδιος γλύτωσε το «ατύχημα» στα χέρια μου γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτό που λέγεται «εμπειρία», δεν αποκτιέται μέσω internet.

Δε φωτογραφίζω πια σαν τρελή αλλά και το να μείνω εντελώς χωρίς μηχανή, δεν το αντέχω. Έτσι αποφάσισα να δω κάποια «συντηρητική» compact γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι. Βέβαια μιας και στο  παρελθόν δούλευα σε γνωστό κατάστημα του χώρου και από το ακόμα πιο μακρινό παρελθόν, μου έχει ξεμείνει ένας φίλος που εξακολουθεί να κινείται στο χώρο, μπορώ να ψάξω για ένα καλύτερο μοντέλο από αυτό που θα έπαιρνα κανονικά με τα λεφτά που διαθέτω.

Η προοπτική να κινηθώ στην κατηγορία των dSLR δεν υπάρχει, αρχικά λόγω τιμής και μετά γιατί ξέρω ότι ένας φακός σε αυτή την κατηγορία, είναι μισός φακός στην καλύτερη. Έτσι εστίασα την προσοχή μου στην κατηγορία bridge. Πρόκειται για compact μηχανές με φακούς στην κατηγορία superzoom, από ευρυγώνιο μέχρι τηλεφακό, με μέγεθος και βάρος που πλησιάζει αυτό του σώματος της dSLR αλλά με ένα φακό που αν είχα αντίστοιχο στη μεγάλη κατηγορία, θα είχα πουλήσει το νεφρό μου για να τον αγοράσω, θα ήθελα άτομο να μου τον κουβαλάει και η λήψη φωτογραφιών με αυτόν θα απαιτούσε τρίποδο.

canon sx10 front

Μετά από αρκετό ψάξιμο, ατελείωτα reviews και αναγνώσεις forums, κατέληξα σε 2 πιθανές επιλογές: Canon Powershot SX10 is και Panasonic Lumix DMC-FZ28. Οι δυο μηχανές είχαν τις καλύτερες κριτικές στο είδος τους και είναι περίπου στα ίδια χαρακτηριστικά. Οι βασικές τους διαφορές είναι οι εξής:

Η canon διαθέτει digic 4 επεξεργαστή, ελαφρά μεγαλύτερο zoom, οθόνη που περιστρέφεται, κλείνοντας στην πλάτη για προστασία, hot shoe για εξωτερικό flash συμβατό με τη σειρά speedlite  και στερεοφωνικό ήχο κατά τη λήψη video. Η panasonic διαθέτει δυνατότητα λήψης φωτογραφιών σε raw format και video high definition με ανάλυση 1280 x 720. Αν και συμπαθώ την canon γενικά, ομολογώ ότι το raw format της panasonic με ενδιέφερε. Με δεδομένο ότι οι μηχανές είναι οριακά ισοδύναμες σε επιδόσεις, αποφάσισα να δω και τις 2 από κοντά και να καταλήξω μετά.

canon sx10 back

Με το που έπιασα στα χέρια μου την canon, χωρίς καν να την ανοίξω, αποφάσισα. Η αίσθηση της ήταν στοιβαρή και ταίριαξε άψογα στο χέρι μου. Η εμφάνισή της έχει άποψη και το επιπλέον βάρος, σε σχέση με την panasonic, αντί να με ενοχλήσει μου έδωσε την αίσθηση ότι κρατάω μια «μηχανή». Σε αντίθεση, η panasonic έμοιαζε ψεύτικη σαν πλαστικό παιχνιδάκι αν και είχε πιο «καθαρή» πλάτη από κουμπάκια.

Πέρα από την αίσθηση στο χέρι, η εμφάνιση της canon δείχνει αυτό που είναι. Μια ψηφιακή μηχανή που χρησιμοποιεί κουμπιά και επιλογείς κατάλληλους για τέτοιες μηχανές. Να προεξέχουν δηλαδή από το σώμα ελαφρά και να δίνουν την δυνατότητα εύκολου χειρισμού, χωρίς να «προκαλούν» την προσοχή στο υλικό κατασκευής τους. Η panasonic θέλοντας ίσως να έχει έναν «αέρα» vintage, έχει επιλογείς που θυμίζουν αυτούς των μεταλλικών, αναλογικών μηχανών του παρελθόντος. Μόνο που είναι κατασκευασμένοι πια από πλαστικό και θυμίζουν φτηνή απομίμηση παιδικού παιχνιδιού.

Panasonic Lumix DMC-FZ28

Το «σώμα» των μεταλλικών μηχανών μου άρεσε πολύ. Λιτό, κοφτό, λεπτό, να «κάθεται» στο χέρι ψυχρό και να σε προκαλεί να το σφίξεις. Η αίσθηση όμως αυτή οφείλονταν στο υλικό. Το πλαστικό δεν μπορεί να μιμηθεί το μέταλλο. Η προσπάθεια καταλήγει σε «τραβεστί» μηχανή. Τελεία.

Αν στα παραπάνω προσθέσω ότι η canon θα καταλήξει στα χέρια μου στα 2/3 της τιμής στη λιανική, δεν νομίζω να χρειάζομαι άλλο επιχείρημα. Απλά ανυπομονώ να την αποκτήσω και ελπίζω να αρχίσω να βγάζω ξανά φωτογραφίες.  Μου έχει λείψει τελικά πολύ.

Advertisements

12 thoughts on “Κοίτα το πουλάκι

    • @jj,
      I know ξουξου 😦
      Είναι όμως αργά να αλλάξω, άσε που δε θάμαι εγώ αν κινηθώ αλλιώς.
      Πάντα ήξερα τι θα μου πήγαινε αλλά t-shirts και jeans έπαιρνα. Too late 4 me.
      Σε κάποιο άλλο σύμπαν ίσως νάμαι αλλιώς.

    • @Giorgos Keramidas,
      ευχαριστώ… η αλήθεια είναι πως και γω για τις στιγμές που θα είναι «τέτοιες» που θα με κάνουν να θέλω να τις παγώσω στο χρόνο καίγομαι.

  1. Σ, ευχαριστω για την παρουσιαση, καθως μετα την Sony 717, που παλιωσε, εψαχνα – χωρις να ψαχνω ειχα το νου μου – να βρω κατι για δυσκολες μερες και εποχες οπως λες.

    Και Θεωρω οτι καλυτερη επιλογη απο την δικη σου δυσκολα να παιζει…
    Καλημέρα

    • @fOTIS,
      Νάσαι καλά Φώτη. Όλη η παραπάνω «παρουσίαση» είναι χωρίς να έχω ακόμα τη μηχανή. Δεν έχω δει φωτογραφία της παρά μόνο στο internet ΑΛΛΑ:

      Η τεχνολογία που κουβαλάνε οι μηχανές σήμερα, ακόμα και οι πιο «παρακατιανές», είναι κλάσεις ανώτερες από τις πιο φοβερές των παλιότερων καιρών. Ακόμα και τότε όμως, για να μην πω ειδικά τότε, φτιάχναν αριστουργήματα.

      Δεν μας λείπουν τα μηχανήματα, μας λείπει το πάθος.

      Έχουμε ανάγκη από έκφραση αλλά είμαστε αδιάφοροι, χωρίς να μας καίει να το κάνουμε. Και έτσι περιμένουμε να μας δώσει ΤΗΝ εικόνα η μηχανάρα, ΤΙΣ νότες η κιθάρα των χιλιάδων ευρώ και πάει λέγοντας.

      Όταν είσαι ερωτευμένος «ανατινάζεις» τη στιγμή όπως και νάναι τα πράγματα, ακόμα και στο πάτωμα. Όταν όμως αυτό χαθεί ψάχνεις το ιδιαίτερο φαγητό, τα κεράκια, το ντύσιμο και μια ολόκληρη τελετουργία για νάχεις κάτι να θυμάσαι γιατί η «στιγμή» δεν έχει να σου πει πια.

      Δε λέω οτι η «ατμόσφαιρα» είναι κακό πράμα ή τα καλά μηχανήματα άχρηστα. Λέω πως αν έχεις αυτό που πραγματικά χρειάζεται (και ΔΕΝ αγοράζεται) δεν είναι απαραίτητα. 😉

      ‘Οπως και νάχει όμως, μόλις έχω δείγματα φωτογραφικά από πρώτο χέρι θα επανέλθω, γιατί είναι πολλά τα λεφτά… 🙂

  2. Με το καλό να την πάρεις και να την ευχαριστηθείς. :yahoo:

    Δεν ισχύει γενικά ότι οι φακοί με μεγάλο zoom προκαλούν παραμορφώσεις στα άκρα; Εννοείται ότι υπάρχει αντιστάθμιση με την ευκολία-ευελιξία που σου προσφέρει ένας «multi-range» φακός, απλά σκέφτομαι κατά πόσον ένας πχ 10x φακός σου δίνει καλύτερη αναλογία (τι κερδίζεις/τι χάνεις). Είναι και το θέμα της μειωμένης φωτεινότητας (δυσκολία λήψεων σε χαμηλό φωτισμό).. :hmm:

    • @NdC,
      Ευχαριστώ.
      ΟΛΕΣ οι επιλογές έχουν θετικά και αρνητικά. Την απόφαση κάθε φορά την κρίνουμε ζυγίζοντας όσες περισσότερες μεταβλητές μπορούμε να σκεφτούμε ή μας ενδιαφέρουν.
      Οι μεγάλοι τηλεφακοί έχουν λιγότερο ή περισσότερο την παραμόρφωση που λες, όπως και οι σούπερ ευρυγώνιοι έχουν βινιετάρισμα.
      Αποφασίζεις τι σε ενδιαφέρει πιο πολύ. Ας πούμε εμένα με νοιάζει να έχω τη φωτογραφία ενός μακρινού αντικειμένου, που μου τράβηξε την προσοχή μια ηλιόλουστη μέρα, από το να μην την έχω καθόλου. Έστω και αν κροπάρω τη φωτογραφία λίγο ή δεν μπορέσω να κάνω τη λήψη ελέγχοντας απόλυτα το βάθος πεδίου, περιορίζοντάς το σε ελάχιστα εκατοστά.

      Η μειωμένη φωτεινότητα ισχύει μόνο εαν χρησιμοποιείς το φακό στο ανώτατο όριο σαν τηλεφακό. Ναι, αν δουλεύω το φακό στο 500 θα έχω διάφραγμα από 5.6 και πιο κλειστό. Όταν όμως τον δουλεύω στις συνηθισμένες τιμές το διάφραγμα ξεκινάει από 2.8.

      Ένας σούπερ zoom δεν δίνει το μέγιστο αποτέλεσμα σε κάθε εστική απόσταση. Κάτι τέτοιο θα τον έδιναν κάμποσοι ξεχωριστοί φακοί. Και αν ήθελα να έχω πλήρη έλεγχο στο βάθος πεδίου θα ήταν ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ακριβοί φακοί. Το νεφρό που λέω παραπάνω να πουλήσω φτάνει – δε φτάνει να πάρω τον έναν. Για όλους δεν ξέρω καν αν φτάνει να πουλήσω ένα παιδί.

      Γενικά όμως δε με νοιάζει σε τέτοιο επίπεδο η λεπτομέρεια. Μου αρέσει η τεχνολογία να εξυπηρετεί αυτό για το οποίο προορίζεται και όχι να το καταδυναστεύει. Αυτό που δείχνει η εικόνα και το συναίσθημα που βγάζει είναι αυτό που με νοιάζει κυρίως και όχι αν θα έχει τον απόλυτο χρωματικό κορεσμό.
      Όπως και με τον ήχο. Αυτό που ακούω και αυτό που μου προκαλεί με νοιάζει κυρίως και όχι η πιθανή απώλεια ποιότητας αν το καλώδιο που πάει στο ηχείο δεν κάνει 1000 ευρώ το μέτρο.

      Όλα αυτά βέβαια είναι προσωπική επιλογή και στάση ζωής, όχι κανόνας.
      Επιτρέπω να το βλέπουν διαφορετικά κάποιοι. 😛

  3. Να πω οτι η αποκτηση μιας αξιολογης φωτογραφικης μηχανης δεν ειναι ακριβως ενα ακομη καταναλωτικο αγαθο που προσθετει καποιος στα μηχανηματα που γεμιζουν το σπιτι του.

    Κανονικα ειναι ενα μαγικο αντικειμενο που θα δωσει ευκαιριες εκφρασης καλιτεχνικης στον χρηστη του και αλλα πλουσια δωρα.

    Ναχουμε τον νου μας λοιπον στο backplane, κι ετσι ειναι μερες που μελεταω το Manual!

    Δηλαδη εκατομυρια λειτουργιες, ουτε Fantom F18 να ειχα αγορασει, πολυ μελετη, σου λεω!

    Εσυ που εχεις master ηλεκτρονικα παιζει να τα καταφερεις καλυτερα.
    Βεβαια ενταξει τελικα το αποτελεσμα και οι εικονες που φτιαχνεις θα μιλησουν, αλλα εχεις ενα μηχανισμο να μην τον τεντωνεις να το ξετιναξεις να πιασει ορια;

    Καλα εσυ fog, φαινεσαι απο μακρυα οτι θα το κανεις, γιαυτο γελαω, τωρα που σκεφτομαι τις μαχες που θα δωσεις.

    Περιμενω να δω πως θα το χειριστεις, με πολυ ενδιαφερον, καλη επιτυχια και τα λεμε παλι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s