High Hopes

Η αλήθεια είναι πως είμαι αυτό που λένε «χύμα» άτομο. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγω παρατηρώντας με κάμποσες δεκαετίες.  Που και που κάνω σχέδια που χάνονται στο μέλλον αλλά δεν τα κυνηγάω. Το μέλλον παραείναι μακριά και το σήμερα θα ζει για λίγες ώρες ακόμα.

Τα σχέδιά μου λοιπόν είναι με «κοντινές» ημερομηνίες λήξης.  Δεν έχω υπομονή να περιμένω τις μελλοντικές ευτυχίες. Αν περνάω καλά σήμερα, αύριο και σε λίγες μέρες από τώρα και αυτό συνεχίζει, είμαι ευχαριστημένη. Ευτυχώς μέχρι τώρα η ζωή δεν έχει καταλάβει την μπλόφα που της έχω κάνει. Αυτή περιμένει να μου τη φέρει μελλοντικά και γω είμαι μια χαρά, οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα, σήμερα. Και κάθε σήμερα.

Έτσι, αν και συχνά επιθυμούσα πράγματα που θα έπρεπε να ρυθμίσω τρόπους να αποκτηθούν, δεν κατάφερα να μπω στο τριπάκι του σχεδιασμού και της οικονομίας. Το σχέδιο δράσης μου ήταν να πέφτω με τα μούτρα σε δουλειές, να κάνω το καλύτερο που μπορούσα και ως εκ θαύματος να εμφανίζονται από το πουθενά τη μια φορά κάποια αύξηση, την άλλη κάποιο μπόνους, ακόμα και αλλαγή δουλειάς με καλύτερα λεφτά και έτσι αποκτούσα τα αντικείμενα των ονείρων μου.

Έτσι κι αλλιώς δεν ονειρεύομαι πράγματα ιδιαίτερα ακριβά και ακολουθώντας τα νομαδικά μου ένστικτα, ούτε πράγματα που δεν μπορώ να τα κουβαλήσω. Μέχρι που πέρασαν τα χρόνια, οι συνθήκες άλλαξαν, το ίδιο και οι προτεραιότητες, οι οικονομικές δυνατότητες επίσης αλλά εξακολουθώ να θέλω πραγματάκια κατά καιρούς. Και όταν λέω «θέλω» εννοώ πολύ. Τόσο που για να τα αποκτήσω να κόβω μαχαίρι συνήθειες 20 χρόνων. Έτσι για να αποκτήσω το φορητό που ήθελα, έκοψα το τσιγάρο. Δύο πακέτα τη μέρα επί 20 χρόνια, εξαργυρώθηκαν σε ένα macbook.

Και τώρα ήρθε η ώρα για τη μεγάλη ανατροπή. Το επόμενο αντικείμενο που θέλω, για να αποκτηθεί, χρειάζεται σχεδιασμό και υπομονή. Λίγα ευρώ τη μέρα στην άκρη για ένα χρόνο και κάτι. Ήρθε καιρός να δω αν αλλάζει ο άνθρωπος και συγκεκριμένα αν μπορώ να με αλλάξω. Και αν όλα πάνε καλά από ανεξάρτητους παράγοντες, του χρόνου κάπου προς το τέλος της άνοιξης, θα έχω το «σώμα» των ονείρων μου. Μετά βλέπουμε.

Αυτό βέβαια αν ως τοτε εξακολουθώ να μαθαίνω και να φωτογραφίζω, ώστε να αξίζει να το κάνω και να μην σπαταλήσω ένα ονειρικό μηχάνημα στα χέρια μιας άσχετης. Ή έστω μιας σχετικής που τόχει στη ντουλάπα. Έχω μόνο ένα χρόνο να φέρω τον εαυτό μου στο επίπεδο γνώσεων ώστε να το αξίζει. Χαμογελάω ήδη. Είμαι μια τόσο ξεροκέφαλη Λαμιώτισσα που δεν υπάρχει περίπτωση να μην το πετύχω αν δεν προκύψει θέμα υγείας.

Α ναι… Όταν μιλάω για «σωματάκι» εννοώ φωτογραφικό και όχι ότι σκοπεύω να την πέσω στα λίφτινγκ και στις αναπλάσεις. Είμαι από τα άτομα που έχουν συνηθίσει στα «ολόκληρα» και δεν βολεύονται με τα μισά. Όποιο και να είναι το κόστος για να τα έχω έτσι, αξίζει. Το «σωματάκι» λοιπόν είναι μια Canon, γιατί χωρίς τις άκρες για καλύτερη τιμή και κάποια πτώση ως τότε θα ήθελα δυο χρόνια να το αποκτήσω, full frame. Όλα ή τίποτα. My way.

Advertisements

14 thoughts on “High Hopes

  1. 🙂 Εύχομαι να την έχεις δίπλα σου πολύ πιο σύντομα, και να ταξιδέψεις στα πιο υπέροχα μέρη να βγάλεις φωτό. Υπάρχουν όνειρα και «όνειρα», αλλά αυτό το σώμα, είναι κάτι παραπάνω από ΟΝΕΙΡΟ.

    Ένα μικρό δείγμα από το τι μπορεί να κάνει η μηχανή.

  2. Ευχαριστώ παιδιά και στα δικά σας (τα όποια αντίστοιχα δικά σας όνειρα). 😀

    Για να δούμε αν τα καταφέρνω ακόμα στο …Rock ‘n Roll :lookaround:

  3. Body-only prices: EU: € 2,499.

    Να υποθέσω ότι έχεις ήδη κάποιους φακούς «από παλιά»; Διαφορετικά, σε βλέπω για κατ οίκον επισκέψεις για να εγκαθιστάς ΤΑ Ubuntu. 😛

    Σε κάθε περίπτωση, να απολαύσεις ΚΑΙ την προσμονή! 🙂

    • @NdC,
      Ευχαριστώ 🙂
      Ο στόχος είναι περίπου ένα χιλιάρικο κάτω από αυτό (εφικτό σύμφωνα με πληροφορίες εκ των έσω) και για αρχή (και όχι μόνο) ένας νορμάλ 50άρης είναι ότι πρέπει για μένα.
      Ανάλογα τι αρέσει στον καθένα να τραβάει, υπάρχουν και οι κατάλληλοι φακοί. Μην ξεχνάμε όμως ότι οι ωραίες εικόνες που μας προκαλούν να τραβήξουμε φωτογραφία, προέρχονται από το οπτικό μας πεδίο και αυτό είναι όσο περίπου και ενός 50άρη φακού.

      Αν το μάτι το βλέπει ωραίο και ο 50άρης δεν μπορεί να το αποδώσει, σε μας λείπουν …»αγώνες» και δε φταίει συνήθως ο φακός. Από κει και πέρα είναι θέμα προσανατολισμού και εξειδίκευσης αλλά αυτά κανείς δεν τα ξέρει αν δεν περάσει καιρό φωτογραφίζοντας και δεν κάνει χιλιάδες κλικ. Άλλα νομίζουμε στην αρχή, άλλα βλέπουμε να μας τραβάνε στην πορεία και αλλού μας πάνε οι δυνατότητές μας.

      Οπότε θα ξεκινήσω με ότι βλέπω στις 3 διαστάσεις και είναι υπεραρκετή πρόκληση να καταφέρω να το κάνω ενδιαφέρον, με βάθος, χρώμα και φόρμες, στις 2 διαστάσεις.

  4. Καλημέρα
    Είμαι παλιός ερασιτεχνης φωτογράφος, από τότε που εμφανίζαμε ασπρόμαυρες μεγενθύσεις και απλώναμε τα φωτογραφικά υγρά με σφουγγάρι και κρατούσαμε σταθερές τις θερμοκρασίες για τις έγχρωμες με camping gaz και θερμόμετρα. Οι καιροί αλλάζουν και δεν υπάρχουν πια 25αρια slides Kodachrome.

    Μην ξοδεύεσαι σε σώματα. Να ξοδεύεσαι σε φακούς και υπομονή. Βγάλε τους αυτοματισμούς, πάρε την μηχανή και βγες στους δρόμους και σε ημερήσιες ανθρώπινες εκδηλώσεις. Ασχολήσου με το κάδρο, την οπτική γωνία (μην βαρεθείς να περπατάς), τον φωτισμό και την στιγμή.

    Μια απλή προτεραιότητα διαφράγματος σου φτάνει

    PS Μόλις βρώ που κρύψανε τα παιδιά ένα καλό βιβλίο φωτογραφίας, θα σου στείλω το link (του βιβλίου όχι της κρυψώνας)

    Προτιμώ την φωτογράφηση από το photoshop

    Sorry για το ύφος, αλλά υπάρχει παγίδα όπου ασχολείσαι με το στερεοφωνικό και όχι με την μουσική που παίζει

    see you later

  5. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Για την άποψη σχετικά με τις μηχανές, τους φακούς και τα στοιχεία που «φτιάχνουν» φωτογραφίες. Έχω να ασχοληθώ με τη φωτογραφία από τότε που εμφάνιζα ασπρόμαυρα στην κουζίνα μου, με αγωνία για τις θερμοκρασίες, τις αραιώσεις και τα σκληρά ή μαλακά χημικά. Για slides προτιμούσα τα velvia τα 50άρια. Δεν ξανάδα από τότε τόσο κορεσμένα χρώματα. Και ναι, τα μηχανήματα δεν βγάζουν φωτογραφίες είναι απλά το μέσο.

    Αλλά αν είναι να αποκτήσω μια μηχανή πια, προτιμώ να έχει τις αναλογίες που ξέρω. Και όταν την πιάνω θα είναι «μηχανή» και όχι σαν πλαστικό παιδικό παιχνιδάκι. Δεν έχω dslr και ψάχνοντας σε συνδιασμό με φακούς, είδα τις εστιακές αποστάσεις να έχουν τρελλαθεί. Το 35-80 δεν είναι 35-80 αλλά 35×1.6 ή 2.3 ή 3 πουλάκια. Δεν ξέρω από τέτοια και δεν έχω όρεξη να μάθω. Αν πάρω μηχανή, ο 50άρης θα είναι 50άρης και όχι εξίσωση. Και θα την πάρω μόνο αν ως τότε, με την κόμπακτ που έχω, συνεχίζω να βγάζω φωτογραφίες και φτάσω να αρχίσουν και να μου αρέσουν.

    Και μόλις βρεις το βιβλίο, θα χαρώ να μου στείλεις το link (και της κρυψώνας δεν είναι κακή ιδέα και τα δικά μου παιδιά καταχωνιάζουν πράγματα και μπορεί να βοηθήσει). Όσο για το ύφος μη σε απασχολεί, κατά καιρούς έχω πολύ χειρότερο, θα το αντέξω.

  6. Αυτή την «εμμονή» με τους 50άρηδες την έχει κι ένας γνωστός μου που ασχολείται πολλά χρόνια με τη φωτογραφία. Μάλιστα θυμάμαι που μου έλεγε ότι είχε αγοράσει έναν καλό (για τα λεφτά του) 50άρη με μόλις 50 ευρώ και ότι οι σταθεροί (αν το λέω καλά) φακοί έχουν πολύ καλό λόγο απόδοσης-τιμής γιατί δε υπάρχει το πρόβλημα με τη γεωμετρία που έχουν όλοι οι zoom φακοί.

    Το θέμα του «βλέπεις» κάτι ωραίο, το τραβάς και μετά «ψάχνεις» να το δεις και στη φωτογραφία (μάταια) το έχω βιώσει πολλές φορές! :sarcastic:

    • @NdC,
      δεν έχω μανία με τους 50άρηδες και σπάνια τραβάω εκεί γύρω.
      Αλλά έχουν το πλεονέκτημα να είναι σχετικά προσιτοί και βοηθάνε να μάθεις να βγάζεις «φωτογραφίες», πριν καταλήξεις στο τι θες να φωτογραφίζεις. Μετά μπαίνεις σε άλλο κύκλο, αλλά αυτός αργεί και κανείς δεν ξέρει και αν θάρθει.

    • @NdC, πλέον και οι zoom φακοί είναι εξαιρετικοί στις περισσότερες περιπτώσεις και αρκετοί. Ο σταθερός όμως έχει άλλη χάρη, και σε βάζει σε εντελώς διαφορετική διαδικασία στησίματος και καδραρίσματος. Πιο δύσκολη ίσως, αλλά όμως προσφέροντας πολύ μεγαλύτερη ικανοποίηση, σε μένα τουλάχιστον.

      stavrosg’s last blog post..random.

  7. link για βιβλίο με τον τρομερό ελληνικό τίτλο «το βιβλίο του φωτογράφου» του john hedgecoe, εκδόσεις Μωρεσόπουλος/Φωτογραφία Ανδρέου Γεωργίου 46 ΤΘ 710, Θεσ/νίκη τηλ (παλιό) 511.765,537.296 πρώτη έκδοση μ’αιος 1980 δεύτερη Οκτώβριος 1980, τίτλος πρωτότυπου The Photographer’s Handbook, A Dorling Kindersley Book 1977

    Sorry no isbn

    Το καλό με την φωτο-γραφία όπως και με άλλα ανθρώπινα, είναι ότι αφού ξεπεράσεις κάποια τεχνικά , δουλεύει η διάθεση και το συναίσθημα, το software καταγράφει στο hardware (εγκέφαλο), και στο τέλος καταλήγεις ακόμα και χωρίς μηχανή, το μάτι να βλέπει τα πράγματα αλλιώς

    • @dimitri17121,
      Σ ευχαριστώ. Το θυμάμαι λίγο αυτό το βιβλίο. Το είχαν στον Πειραϊκό σύνδεσμο όπου πέρασα ένα φεγγάρι μαθαίνοντας για το α/μ. Θυμάμαι ότι ήταν υπέροχο βιβλίο, το ξεφύλλιζα που και που. Δεν μπορούσα να το πάρω τότε.

      Μακάρι να φτάσω κάποια στιγμή να βλέπω ¨φωτογραφικά¨. Είναι το πιο σημαντικό και το πιο ενδιαφέρον μαζί. Και πάλι ευχαριστώ. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s