Για τον Μιχάλη

Σήμερα γίνεται δώδεκα χρονών. Μου ανακοίνωσε πως επίσημα πια μπήκε στην εφηβεία. Του ανακοίνωσα ότι επίσημα πια πρέπει να αρχίσουμε να «πλακωνόμαστε».

Συμφώνησε αλλά είπε να αρχίσουμε αργότερα γιατί έχει δουλειά. Έβαλε να αντιγράψει μουσική από τον εξωτερικό μου, 30 seconds to Mars και Red Hot Chili Peppers, στο φορητό του.

Μετά λέει να αράξει στη βεράντα να ακούσει μουσική. Την αγαπημένη του playlist. Την ξέρω απ έξω. Mercenary man από Firewind για αρχή και καπάκι Locomotive Breath από Jethro Tull. Ίσως πάω να ακούσουμε μαζί. Ακούει σούπερ μουσικές.

Advertisements

19 thoughts on “Για τον Μιχάλη

  1. που οδηγείται η νεολέρα του σήμερα :blaf:

    σε αλλη περίπτωση θα έγραφα πολλά σχετικά με την εφηβεία αλλά δεν είμαι σε καλή φάση :glare:
    οπότε ασ μείνουμε στη μουσική

    Υγ πιπεριές είναι οχι χαρτιά :rtfm:
    Υγ δώρο του πήρες ή σε έπιασε η μαντζιριά :shifty:

    • @jj,
      :blaf: μου πήρε 2 λεπτά και 3 αναγνώσεις να καταλάβω τι εννοείς. 😛
      Δε φταίω :what: Είναι η άνοιξη και είμαι αφηρημένη :blush:

      υγ. Σύνελθε και η emo-σύνη έχει τα όριά της. :rtfm:

  2. δεν είναι emo-συνη

    είναι pure clean rage και συγκεντρωμένη πίεση και θέλω να δω ποιος θα βρεθεί να μου πεί κατι να με τσιτώσει

    δεν θα τον πάρουν σε καλή κατάσταση απο τα χέρια μου

    yg
    το θέμα δώρο δεν το σχολίασες :shifty:

    • @jj,
      πήρε δώρο κακιασμένο. Και οι δύο πήραν όπως συνήθως. Κάτι ελικοπτεράκια που τα πετάνε γύρω στο κεφάλι μου, υπερβολικά κοντά, όταν θέλω να συγκεντρωθώ. Δεν τα βλέπω να ζουν για πολύ. :angel: 🙄

  3. Να τον χαίρεσαι να το δεις μεγάλο και τρανό (όχι ότι δεν είναι αλλά να, στις επόμενες version να δεις ακόμα περισσότερα feauters)!!!
    και συγχαρητήρια στο «καλούπι» που τον έκανε (σσ fog) …

    ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ..!!!

    nkarakasis’s last blog post..Happy Birthday Μιχάλη!

  4. Jethro Tull, Red Hot Chilli Peppers? 😀

    Δικό μας είναι το παλικάρι!

    Να τον χαίρεσαι και εύχομαι ΥΓΕΙΑ & Ευτυχία! (είναι τόσο δυσεύρετα αυτά τα 2!….)

    Btw, με τα ελικοπτεράκια, μου θύμησες τη διαφήμιση του ALLOY FUN PARK (όταν προλάβαινα να βλέπω τηλεόραση!…)

    • @M@t,
      σ’ ευχαριστώ και ναι, έπεσες μέσα. Αρκεί να σου πω ότι που και που τους ακούω να φωνάζουν με φωνή καραβανά στην αναφορά: «Τέρμα τα παιχνίδια ΡΕ» :blaf:

    • @rizitis,
      Λες νάρθε η ώρα; Πάντως συμφωνώ. Τα παιδιά έπρεπε να ήταν προς …αποκατάσταση όσο είναι μικρά και σε τρέχουν και θέλουν φροντίδα. Τρως όλο το λούκι και όταν φροντίζουν μόνα τον εαυτό τους, τότε γίνονται …διπλά και σε αφήνουν ήσυχο. Αδικία.
      Μικρά έπρεπε να τα φροντίζει άλλος και όταν μεγαλώνουν να επιστρέφουν. :lookaround: :out:

  5. Το πρόβλημα είναι ότι ουσιαστική γνώμη δεν μπορώ να έχω, παντρεμένος μεν χωρίς παιδιά δε 😦
    Αρα το μόνο που μπορώ να πω να πω είναι ευχές (από την καρδιά μου όπως όλοι) και να σε «πειράξω» λίγο αφού σε ψιλοζηλεύω που δεν είχες/έχεις την ησυχία σου ενώ εγώ την έχω 🙂
    Ξαφνικά μου δημιουργήθηκε διάθεση για αμπελοφιλοσοφίες, οπότε παρακαλώ ανεχτείτε το παρακάτω off topic.

    Τα πάντα είναι ένας μεγάλος κύκλος που σιγά, σιγά κάνει τον κύκλο του και οδεύει προς κλείσιμο. Εννοώ το Σύμπαν που κατά την γνώμη μου είναι σε φάση δημιουργίας και κάποτε θα κλείσει ο κύκλος άρα θα τελειοποιηθεί…
    Μέσα σε αυτόν τον μεγάλο κύκλο και άλλοι κύκλοι ακολουθούν την πορεία τους προς την τελειότητα και μέσα σε αυτούς άλλοι και πάει λέγοντας…
    Κάπου εκεί υπάρχουν και κάτι πολύ μικροσκοπικά κυκλάκια τα οποία ήμαστε εμείς. Προσπαθούμε δηλαδή να γίνουμε κύκλοι ή θα έπρεπε να το κάνουμε. Η πλάκα είναι πως ήμαστε τόσο μικρά και ασήμαντα που ο Θεός δεν μπορεί να μας δει ούτε όταν φοράει τα πανάκριβα γυαλιά οράσεως Του. Οπότε αποφάσισε να μας βλέπει νοητά, αυτή είναι μια ιδιότητα Θεϊκή την οποία αποκτήσαμε και εμείς αλλά μας έκανε ζημιά στο τέλος, έτσι ενώ ο κύκλος μας τράβαγε τον δρόμο του όπως έκαναν και οι υπόλοιποι κύκλοι, ξαφνικά αρχίσαμε να νοούμε και εμείς ή έτσι νομίζουμε. Εννοήσαμε λοιπόν αλλά δεν κατανοήσαμε και βάλαμε μπροστά μας ανάγκες, υποχρεώσεις, θέλω, δεν θέλω, στόχους, ελπίδες και οράματα αποκατάστασης τέκνων γονέων και αδελφών (αμήν=). Οπότε «του κύκλου τα γυρίσματα π`ανεβοκατεβαίνουν» έπαψαν να είναι μια φυσιολογική διαδικασία όπως το υπόλοιπο Σύμπαν και έγινε ένας ψυχαναγκαστικός εικονικός κύκλος, που δεν υπάρχει στην φύση, δεν τον έχει ανάγκη η φύση, αλλά υπάρχει μόνο στον νοητό μας κόσμο. Είναι μια θεατρική παράσταση στο πλατό του εγκεφάλου μας, με πρωταγωνιστές διάφορες σκεπτομορφές και καταστάσεις που καθορίζουν την ζωή μας και καθορίζονται από την ζωή μας. Η πλάκα είναι ότι και ο Θεός τα έχει χάσει με την πάρτη μας διότι ήμαστε τόσα δισ κύκλοι που ακολουθούμε την ίδια πορεία οπότε δεν μπορεί να είναι θέατρο, μάλλον αυτή θα είναι η πραγματικότητα λέει! Η φύση μας ανέχεται και εμάς και τους εικονικούς μας κύκλους (προς το παρόν τουλάχιστον) για τους ίδιους λόγους με τον Θεό οπότε απλά συνεχίζουμε με το ίδιο μοτίβο.

    Μέσα σε όλο αυτό το κυκλικό «μη λειτουργικό σύστημα» υπάρχει και ο κύκλος της Μάνας. Για το οποίο κύκλο δεν μπορώ να έχω άποψη και γνώμη. Για ένα και μόνο λόγο.
    Η Μάνα ξέρει πάντα καλύτερα. Και στην τελική από ότι βλέπω και στα ντοκιμαντέρ του Σκάι, μάλλον είναι ο ποιο σταθερός κύκλος στην φύση, εκεί σε αυτόν τον κύκλο, φαίνεται εκτός από νόηση θα υπάρχει και κατανόηση…

    υγ. χμμ!
    totally off topic I think
    sorry want happen again 🙂

    • @rizitis,
      κατά την άποψή μου υπάρχουν off topic άτομα και όχι off topic συζητήσεις, οπότε μη σε απασχολεί. 🙂

      Επί του off topic 😛 θέματος λοιπόν:
      Από τη (γυναικεία; ) φύση μου, έχω μια ροπή προς τους κύκλους και ακόμα πιο μεγάλη για τις ελλείψεις. Αντιθέτως τα τρίγωνα και τα τετράγωνα με απωθούν. Ήμουν αρκετά μικρή όταν άρχισε να με απασχολεί η τελειότητα σε πολλά πράγματα και ειδικά των συγκεκριμένων σχημάτων, γιατί άρχισα να βλέπω ότι όλα στη ζωή έχουν μια τάση να κινούνται σε τέτοιου είδους τροχιές.

      Ο κύκλος της ζωής, ο κύκλος του νερού, οι τροχιές των ηλεκτρονίων, των πλανητών, του ήλιου στο κέντρο του γαλαξία, των συναισθημάτων όταν ερωτευόμαστε ή όταν αντιμετωπίζουμε το μυστήριο του θανάτου και πάει λέγοντας. Όντας τελειομανής, με ενοχλούσε που δεν έβρισκα το κλειδί ώστε οι κύκλοι και οι ελλείψεις μου να είναι «τέλεια σχήματα». Κάθε φορά κάτι άλλαζε κι ας ήταν φαινομενικά ίδια.

      Με τον καιρό έμαθα κι άλλα και ανάμεσά τους για το χρόνο. Με το που μπήκε η τέταρτη διάσταση λύθηκε το μυστήριο των κύκλων που δεν κλείνουν τέλεια. Τα πάντα στη ζωή συμβαίνουν και μέσα στο χρόνο και όχι μόνο στο χώρο. Ώσπου να φτάσει ο κύκλος να κλείσει, έχουμε κινηθεί στο χώρο και οι κύκλοι γίνονται σπείρες.

      Μετά από αυτό τα σχήματα των γαλαξιών και του κελύφους των σαλιγκαριών, μου τράβηξαν την προσοχή. Και μου φάνηκαν πιο στρωτά για τούτο το σύμπαν. Και το έξω και το μέσα μου. Δεν κλείνουν οι κύκλοι, μόνο οι προβολές τους στο επίπεδο και μεις δεν είμαστε επίπεδοι. Ούτε ακίνητοι στο χρόνο.

      Δεν υπάρχουν τέλεια σχήματα ή τελειότητα. Ίσως γιατί η τελειότητα δεν έχει τέλος και κατά πόσο κάτι ημιτελές μπορεί να θεωρηθεί τέλειο, δεν το ξέρω.

      (Όχι που θα με εμπόδιζε το ότι είναι πρωί Δευτέρας να αγγίξω την παράνοια 😛 )

  6. Χρόνια πολλά και καλά, Μιχάλη…. πάντα γερός και μαχητικός…. και linux’ας :linux: .
    Σου εύχομαι να έχεις τις καλύτερες επικές διαφωνίες με την μαμά :box:
    και να θυμάσαι πάντα ότι η μαμά έχει πάντα δίκιο… :cop:

    cortexlinux’s last blog post..Μετατροπή του Ubuntu σε nUbuntu και Backtrack

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s