Μαύρο κουτί

Τον τελευταίο καιρό δε γράφω συχνά. Ίσως γιατί σταμάτησα να εκφράζομαι με το πληκτρολόγιο και άρχισα να τα λέω μέσα μου. Χμ… μερικές φορές και αλλού. Σε πιο άγνωστους άγνωστους. Ίσως και με άλλους τρόπους. Τώρα όμως είμαι εδώ. Ας κάνω λοιπόν μια περίληψη ή ότι βγει.

Αντάλλαξα το msi wind με μια panasonic lumix lx3. Την έχω λίγο καιρό και την έχω «ερωτευτεί». Το msi σα μηχάνημα δε μου λείπει, πιο πολύ μου λείπει η εικόνα του.

Συνήθισα να πίνω κόκκινο, γλυκό κρασί. Πάντα μου άρεσε μα τώρα υπάρχουν στιγμές που το ζητάω κιόλας. Τι θα ήταν η ζωή χωρίς μερικές γλυκιές αμαρτίες;

Χθες έφτιαξα ένα γιουβέτσι με μοσχαράκι που ήταν τέλειο. Σήμερα φτιάχνω φασολάδα και έχω την αίσθηση ότι θα είναι επίσης καλή. Μάλλον άρχισα να χαλάω.

Ακούω πολύ μουσική. Κυρίως rock, hard rock και heavy metal. Όχι πως είναι περίεργο αλλά ακούω πιο πολύ.

Με την καινούρια μηχανή ανέβασα μόνο μια φωτογραφία στο flickr. Έγινε το πρώτο μου νούμερο 1.

The Crack

Πέρασα τη γνωστή γρίπη. Με ζόρισε από λίγες ώρες για 2 βράδια αλλά επέζησα. Το akismet δεν κόβει πια spammers με αντιβιωτικά, μόνο τσόντες. Άρα πάμε καλά και θα σωθεί ο πλανήτης, άσε που ξέρω κάποιον που θα κάνει πάρτυ με αυτό.

Σκέφτομαι να πάρω ένα zoom για την Olympus μου. Είναι μια πολύ καλή περίπτωση, ένας zuiko 70-300 μεταχειρισμένος στα 200 ευρώ, αρκετά καλή σχέση τιμής/απόδοσης.

Το κινητό μου θέλει αντικατάσταση. Δε θέλω να δώσω λεφτά για κινητό. Το μόνο που θέλω να κάνει είναι να παίρνει ένα τηλέφωνο σε ώρα ανάγκης ή να στέλνει ένα sms και νάχει μια camera κάπου 3mp.

Κάτι οι γρίπες, κάτι η ψυχολογία, δεν είχα βγάλει βόλτα την lx3. Χθες έκανα την πρώτη μου προσπάθεια για φωτογραφία δρόμου. Ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν ξέρω αν μου αρέσει να βγάζω άτομα χωρίς να το ξέρουν και μετά να τα «εκθέτω». Παλιομοδίτικες αναστολές μα τις έχω. Τα πρώτα δείγματα βρίσκονται εδώ.

Tunnel of light

Έχω μια μηχανή σα μπρελόκ, εντελώς της πλάκας, δε βλέπεις τι τραβάς καν και φωτογραφίζω σχεδόν παντού. Από τη διαδρομή στο περίπτερο μέχρι το σούπερ μάρκετ. Μια ψηφιακή lomo. Ότι βγάζω, χωρίς καμμιά αισθητική αξία βεβαίως βεβαίως, το βάζω εδώ. Περνάω καλά και ας είναι οι πιο «ανούσιες» φωτογραφίες μου. Ιδιαίτερα καλά.

road

Την Τρίτη έχω ραντεβού με οφθαλμίατρο. Σκέφτομαι αυτή τη φορά να πάρω ένα ζευγάρι extreme γυαλιά. Δεν αποκλείεται και να το κάνω. Σε λίγες μέρες.

Σκέφτομαι ένα μικρό ταξίδι έντονα. Όχι πολύ καιρό, όχι πολύ μακριά. Δρόμος όμως. Ίσως και βροχές, αν είμαι τυχερή ίσως και χιόνια. Ίσως σύντομα.

Αποφεύγω να σκέφτομαι.

Νομίζω καίω τη φασολάδα.

Advertisements

20 thoughts on “Μαύρο κουτί

  1. Καλησπέρα! 🙂
    Επιτέλους post, μας έχεις λείψει!

    Ωραία η lx3, καλές λήψεις! 😉

    Πάντως, είναι καλό να μιλάς σε πιο «άγνωστους» ανθρώπους κ να βγάζεις αυτά που σε βασανίζουν, κ αυτό γιατί δεν περιμένεις την αποδοχή τους (δε σε νοιάζει) οπότε εκφράζεσαι πολύ πιο ελεύθερα…

    Τσικνιστή έγινε τελικά η φασολάδα; 😛

    • Καλησπέρα και σε σένα.
      Σ ευχαριστώ και σου εύχομαι να αποκτήσεις και συ ότι επιθυμείς. 🙂
      Και όχι, η φασολάδα δεν κάηκε. :rtfm:
      Δημιούργησα πάλι 🙄

    • Περνάω από τα μέρη σου τακτικά …ακόμα και όταν δεν αφήνω ίχνη :baby:

      Μη ζηλεύεις, δεν έχω παραπάνω χρόνο, απλά κινούμαι στον κόσμο μου και φαίνεται πολύς :superman:

      Λοιπόν κερνάω που με χαρακτήρισες «παιδί». Όχι το γιουβέτσι, αυτό φαγώθηκε, κάτι άλλο.
      Το «παιδί» στους καθρέφτες είμαι εγώ. 😯

      Μάλλον ήταν μαγικοί καθρέφτες :secret:

  2. δεν μού έλειψες από τα μέρη μου.
    Από τα δικά σου μού έλειψες 🙂

    χμμμ! όποιος βιάζεται -να αφήσει σχόλιο- σκοντάφτει!

    καί ένας καφές μιά χαρά είναι 🙂

    καληνύχτα (δυστυχώς!!!!)

  3. Κάτι οι «πουλάδες», κάτι τα «ζαμπονάκια» νόμιζα ότι απλώς αστειευόσουν με το «θέμα»! :blink2:

    Όταν μιλάς για ταξίδια και δρόμους εννοείς διαφορετικούς από αυτούς που άνοιξες με τις πρόσφατες επιδόσεις σου στη μαγειρική; :harhar:

    • Όταν αστειεύομαι μιλάω πιο σοβαρά :shifty: (και καλά μυστήριο :harhar: )

      Οι δρόμοι που άνοιξαν με τη μαγειρική θα κλείσουν γρήγορα γιατί δε λέει να αρχίσουν οι …παράλογες απαιτήσεις εδώ μέσα :what:

      :dishes:
      :wash:
      :mapa:
      :rouxa:

      έλεος… :angel:

  4. είναι τόσο πολυθεματικό αυτό το ποστ που δεν μπορώ να πιάσω την αρχή για να απαντήσω, LoL!

    Αυτό περί «φωτογραφία δρόμου» που ανέφερες, είναι ένα θέμα που με διχάζει πολλές φορές όταν παίρνω τη μηχανή κάτω στο κέντρο της Αθήνας. Βλέπω καταστάσεις δύσκολες ανθρώπων που θέλω να τις αποθανατίσω, διότι και αυτό μια πλευρά της πόλης μου είναι (που τείνουν να αγνοούν πολλοί δυστυχώς), αλλά ξέρω πως άμα το κάνω θα αισθανθώ σαν «κλέφτης» της αξιοπρέπειας τους.

    btw ζήλεψα αρκετές φωτός σου από αυτό το μπρελόκ. Πολύ φρέσκιες και τρελιάρικες. Επαλήθευσες τη θεωρία «It’s the (wo)man behind the gun that matters». Βάζεις ψυχή σε ότι κάνεις και αυτό κάνει τη διαφορά.
    : )

    Υ.Γ
    Σε ευχαριστώ για τη γραφομηχανή Remigton που τράβηξες, χάρηκε πολύ μια φίλη μου λάτρης του Τομ Ρόμπινς.

    • Το μυστικό του έρωτα δεν θα μπορούσε να γραφτεί αλλιώς, παρά με μια remigton και να σφραγιστεί μέσα σε ένα πακέτο camel. :what:

      ΥΓ. Οι κοκκινομάλες (και μη) που έχουν γεννηθεί Απρίλη το ξέρουν καλά αυτό. :shifty:

  5. (συνέχεια του σχόλιου) και φυσικά με την βοήθεια πατζαριών και αιώνιου έρωτα σφίγγουν στην καρδιά τους το πιο ονειρικό άρωμα.

    πάντα ήθελα να σε ρωτήσω. χρησιμοποιείς κάποιο συγκεκριμένο φίλτρο; ή κάποια επεξεργασία; αν θες απαντάς. μου αρέσουν πολύ τα χρώματά στις φωτογραφίες σου. έχουν κάτι από παιδί.

    • (συνέχεια του σχόλιου) Αν και κάποιες φορές προτιμούν να μαζεύουν μανιτάρια και να αναρωτιούνται για τη διάρκεια ζωής της πεταλούδας ή να γυρνούν από ζεστά κλίματα με μόνιμα σημάδια.

      Γιατί να με πειράζει; Ίσα ίσα. Απορώ μάλιστα με την «ηλιθιότητα» κάποιων να κρατάνε κρυμμένα πράγματα που μαθαίνουν ή βρίσκουν οι ίδιοι, ώστε να έχουν και καλά ένα προβάδισμα. Το να «βρει» κάτι κάποιος, μπράβο του και μπράβο του, το να το κρατάει «μυστικό» για να «υπερέχει» είναι :whatever: και φανερώνει κόμπλεξ IMHO.
      Βέβαια πάνω σε αυτή τη μλκ άνθισαν τόσοι και τόσοι κολοσσοί ή γίνονται μάχες εταιριών. Πατέντες, μυστικές φόρμουλες και πάει λέγοντας. Ναι φέρνουν λεφτά σε κάποιους αλλά όχι γιατί είναι ο καλύτερος απλά το πρόλαβε. Καλύτερος θα ήταν αν είχαν τη γνώση και τη δυνατότητα να το κάνουν έτσι και οι άλλοι αλλά αυτός θα το έκανε καλύτερα.
      Γι αυτό μου αρέσει το open source και οι άνθρωποι με το καθαρό βλέμμα που σε κοιτάνε στα μάτια. (άσχετο αλλά ισχύει 😛 )

      Επί του θέματος: Συνήθως χρησιμοποιώ προγράμματα της μηχανής ή ρυθμίσεις που κάνουν πιο έντονα τα χρώματα. Έξτρα contrast ή vivid mode κλπ. Συνήθως δοκιμάζω και το …auto levels, μερικές φορές μου κολλάει καλά και «καθαρίζει» τα χρώματα. Αυτό όχι πάντα και σίγουρα αν ήξερα από επεξεργασία θα είχα καλύτερο αποτέλεσμα με custom ρυθμίσεις αλλά δε…

      Κάποιες έχουν περάσει από lightroom όπου εκεί δοκιμάζω έτοιμα presets, σε περίπτωση που μου κολλήσει κάποιο. πχ αυτή είναι στο lightroom έτσι φτιαγμένη.

      Το πιο συνηθισμένο μου όμως «μυστικό», που σχεδόν το κάνω στις περισσότερες, είναι η παρακάτω «προχωρημένη» επεξεργασία.

      Στο gimp ή το photoshop κάνω duplicate layer και πάνω σε αυτό εφαρμόζω από τα φίλτρα το gaussian blur με ρύθμιση ανάμεσα στο 4-6. Κατόπιν, εκεί που φαίνονται οι layers διαλέγω mode, από το drop down menu, Overlay και παίζω με το Opacity. Ανάλογα την ένταση που μου αρέσει κάπου μεταξύ 20-30 περίπου. Μετά κάνω Flatten το image και αυτό είναι.

      Αυτή η διαδικασία μου «κολλάει» σχεδόν σε όλες τις φωτογραφίες μου και νομίζω τις τονίζει. Μπορεί κάποτε να μου περάσει βέβαια αλλά προς το παρόν το χρησιμοποιώ.

  6. Θα κρατήσω το «Ακούω πολύ μουσική. Κυρίως rock, hard rock και heavy metal. Όχι πως είναι περίεργο αλλά ακούω πιο πολύ.» Νομιζω η ψυχολογια μας παίζει πολυ ρόλο στη μουσική που ακούμε. Εγω οταν δεν είμαι και πολυ καλά ψυχολογικά, ακούω περισσότερο black metal απ’οτι συνήθως για παράδειγμα. Στα ‘καλα’ μου, μου αρκούν και οι judas 🙂 . Ασε που αρρώστησε κι ο Dio και δεν κατάφερα να τον δω στο Manchester και έλπιζα σε ενα καλό headbanging να εκτονωθώ απο δουλειές κτλ!

    Χαιρετισμούς απο την (καρα)χειμωνιάτικη αγγλία

    • Παρόμοια συμπεριφορά έχω και γω. Όταν η ψυχολογία μου δεν είναι στα καλύτερά της, προτιμώ πιο σκληρά ακούσματα. Η «σκληρή» μουσική δεν χτυπάει ευαισθησίες και με βοηθάει να δημιουργήσω ένα «σκληρό» περίβλημα να με στηρίξω. Κάπως έτσι τέλος πάντων.

      Κρίμα για το Dio, ελπίζω να σου βγει καλά κάπως αλλιώς, κάπου αλλού 😉

      Χαιρετισμούς από τη βροχερή (σήμερα) Αθήνα. Πριν λίγο μάλιστα, για λίγα λεπτά, είχε μια καταιγίδα ΥΠΕΡΟΧΗ. Δυστυχώς κράτησε λίγο.

  7. Καλημέρα Ρηνούλα και πάλι,οι ξυλομπογιές είναι έργο τέχνης μπράβο σου.Αναρωτιέμαι αν ασχολιόσουν επαγγελματικά σε τι επίπεδο θα βρισκόσουν…
    Τελικά αφού άρεσαν οι φωτογραφίες μου και σε εσένα αλλά και σε άλλο κόσμο ξεκίνησα μαθήματα σε σχολή.Ελπίζω να ανεβάσω σύντομα νέο υλικό να μου πείς τη γνώμη σου.

    Χαιρετισμούς από το χειμερινό Ρέθυμνο και μην ξεχνάς η μαγειρική είναι τέχνη όπως και η φωτογραφία.

    • Αυτά είναι 🙂
      Ωραία πράματα. Με το καλό και εύχομαι να περνάς καλά. Περιμένουμε δείγματα.

      Χαιρετισμούς στο Ρέθυμνο και έχεις δίκιο, είναι τέχνη… μα σε πόσες τέχνες να αφιερωθώ; :angel:
      😀

  8. Θα σου δείξω μόλις τραβήξω Ρηνιώ,προς το παρόν φοβάμαι να τραβήξω γιατί θα τα κάνω όλα σύλλαθα σε σχέση με αυτά που μαθαίνουμε…

    Όποια τέχνη και να ακολουθείς σίγουρα καλό θα σου κάνει.

  9. Οι φωτογραφίες σου ειναι εξαιρετικές και προσπαθώ να παρακολουθώ το εργο σου, ισως επειδή καπου θα σε οδηγήσει, οπως πιστεύω.
    Μια πρόταση ειναι να οργανώσεις ενα φωτογραφικό σαφαρι!
    Μια εκδρομή, μια πεζοπορική διαδρομή, ενα άλμπουμ.
    Η ζωή θέλει δράση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s