Alone

Η ομορφιά περνάει απαρατήρητη όταν είσαι μόνος. Ίσως καλύτερα έτσι. Η ομορφιά κάνει πιο έντονη τη μοναξιά, αν δεν έχεις κάποιον να τη μοιραστείς. Κάποιον να πεις γι αυτή. Μάταιη. Σχεδόν επώδυνη.

Advertisements

5 thoughts on “Alone

      • Τι να σου πω τώρα; 🙂
        Έπιασες τα άκρα της ίδιας διαδρομής. Και όλα είναι διαφορετικά όταν ξεκινάει από όταν τελειώνει. Όταν περιμένεις να την περπατήσεις από όταν δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Κι αν δεις ότι ήσουν κι αναλώσιμος… 😦

        Λέω να σταματήσω τις «σοφίες» και να μείνουν μόνο οι φωτογραφίες. :secret:

      • Να μην σταματήσεις τις «σοφίες» γιατί μας αρέσουν και ο τρόπος που γράφεις και αυτά που λες! 🙂

        Τα άκρα υπάρχουν για να μας θυμίζουν ότι υπάρχει και η μέση, έστω κι αν μερικές φορές παίζουμε και καμιά κουτουλιά πάνω τους..

        Όταν τελειώνει ένας δρόμος αρχίζει κάποιος άλλος. Όπως είπες κι εσύ αυτοί δεν είναι δρόμοι στους οποίους σε καθοδηγεί ένα GPS αλλά όπως επίσης πολύ καλά ξέρεις μας έχουν βάλει τα ποντίκια να τρέχουμε σε αυτούς! 😛

      • Πειράζει που θέλω να αρχίσω μπινελίκια, μπουνιές… αλλά με χαμόγελο αυτή τη φορά; :scratch:

        Θα σταθώ όμως στο ύψος μου (1.60 παρακαλώ) και θα πω την πρώτη λέξη που μούρθε στο μυαλό:

        Πανάθεμά σε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s