Roaring Raring

Screenshot - 01302013 - 11:54:49 AM

Ubuntu 13.04 με xfce και compiz. Δεν είχα πειραματιστεί εδώ και χρόνια με τα κύματα και τους κύβους και μου είχε λείψει. Τώρα που το gnome κοντεύει να γίνει os x (κοίτα με αλλά μην με πειράζεις) το xfce είναι ότι πρέπει σα βάση για πειραματισμούς.
Τα επί μέρους στοιχεία φαίνονται στην έξοδο του τερματικού: custom θέματα, gtk και παράθυρα (το gtk είναι βασισμένο στο 212gaia), monofur η γραμματοσειρά του τερματικού, Play στις εφαρμογές, Santana στο conky και Malys-uniblack τα εικονίδια.

Advertisements

6 thoughts on “Roaring Raring

    • 🙂
      Το τραγούδι με ταξίδεψε. Όταν είχα δει το Vicky Cristina Barcelona είχα τρελλαθεί με τις εικόνες από εκείνα τα μέρη. Έλεγα κάποτε να πάω. 🙄
      Ούτε σα μετανάστρια όμως δεν παίζει πια, μιας που και οι Ισπανοί μια χαρά μλκς επιλέγουν να τους διοικούν και έτσι τα ίδια χάλια μοιραζόμαστε. 😛

      • Ειναι πραγματι πανεμορφη, οπως και τοσες αλλες ισπανικες πολεις. Αλλα, εφοσον η αγαπη μου για την Σπανια με κανει ευκολα αναξιοπιστο, αφηνω λιγη μουσικη http://goo.gl/fquzd και ενα σοκακι της http://goo.gl/me65u μπας και γρηγορεψω το ταξιδι 😛

        (η επιλογη μαλακων σε καθεστωτα ολιγαρχικα ειναι ευεξηγητη συμπεριφορα. ΚΑΙ πολιτικο σχολιακι στο irenegr!)

      • Ξύπνησα κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα -συνηθισμένο φαινόμενο όταν κοιμάμαι νύχτα, μιας και δεν το κάνω συχνά- και ρίχνοντας μια ματιά «τριγύρω», διάβασα το σχόλιο. Και ταξίδεψα στη Βαρκελώνη και στις μουσικές της βλέποντας, μέσα στην ησυχία της νύχτας, όλη την εκπομπή. Εικόνες και μουσικές και μια υπενθύμιση γιατί θα μου είναι δύσκολο να ζήσω μακριά από τη Μεσόγειο και τις χώρες της.
        Διάβαζα εδώ και κει τις εντυπώσεις σου απο την Ισπανία -και τις Ισπανίδες :P- όταν είχες πάει και -να σου πω- δεν περίμενα να γυρίσεις.

        Τα πολιτικά σχόλια με έχουν μπουκώσει από καιρό. Έχουν γίνει κραυγές και συνωστίζονται στη σκέψη τόσο που δεν βγαίνει τπτ. Μερικές φορές ξεσπάω στα ενδότερα του τσατ αλλά κι αυτό όχι συχνά.

        Η περιγραφή και οι απόψεις είναι για κάτι που είναι μακριά, που το ζουν λίγοι… ενημέρωση, αφύπνιση. Όταν κάποιος πάει και κάθεται πάνω στο παλούκι και το παλούκι έχει φτάσει ως το λαιμό και βάζει και σένα -δημαοκρατικά- να κάτσεις πάνω αναγκαστικά και έχει ανάγκη ακόμη να του πεις τι του συμβαίνει ή γιατί το πάθαμε, δεν έχω να πω πολλά. Τέτοια βόδια εξάλλου τρώει ο λύκος(και γω μαζί).

        Μόνο ότι είναι αναμενόμενο από ανθρώπους που μεγαλώνουν κάνοντας μλκς και οι γονείς τους χτυπάνε το «κακό τραπέζι» που φταίει, όταν πάνε οι ίδιοι -σαν παιδιά- και κοπανάνε με φόρα πάνω του.

        Ίσως αυτό το αναλύσω κάποια στιγμή 😛 για τώρα -και για να μην ξεφύγω από το ύφος μουσικών που ξεκίνησες- ένα ξεκάρφωτο τραγουδάκι 😉

  1. Τι να πρωτοξηγησεις, οπως ειπε κι ο Ρενος: «δε βαριεστε, αθλια ειναι η ζωη μας».

    Αυτο που μ’ απασχολει ολο και εντονοτερα ειναι το ποσος εγωισμος κυκλοφορει και πνιγει την διαφορετικοτητα, οτιδηποτε δεν συμφωνει – αρχιδια κοπερνικος δηλαδη, ταχα λεει ειμαστε ηλιοκεντρικοι!
    Ειμαι σιγουρος οτι ειχες γραψει κατι σχετικο στο φορουμ αλλα δεν το βρισκω.

    Και για να μεινω καπως στα προηγουμενα: http://www.youtube.com/watch?v=AWdD22wGaHg 🙂

    • Δεν μπορώ πια να καταλάβω, να παρακολουθήσω τους ανθρώους… τίποτα.
      Όσο πιο εύκολες γίνονται οι εξηγήσεις τόσο πιο δύσκολα μπορώ να εξηγήσω αυτα που συμβαίνουν.
      Και δεν είμαι και πολύ μικρή ώστε να τα ξέρω όλα. 😉

      Όσο πιο πολλά ταξίδια ή «ταξίδια» τόσο καλύτερα. 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s